decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Machinaal quilten

Jeetje wat was het mistig toen ik de auto instapte. Het einde van de straat was niet eens te zien. Oeps! En dan moet je de polder in naar Zeewolde. Toch StommeTom maar aanzetten dan weet ik ongeveer wanneer ik bij een hoek kan zijn. Tot aan de snelweg bleef het ook dikke mist. En dan rijden er zelfs nog auto’s zonder licht, de sukkels. Maar vooruit, ik haal dan toch niet in. Op de snelweg werd het zicht al rap beter en eenmaal de brug over de polder in viel ook daar de mist reuze mee. Niet helemaal helder maar lang niet zo dicht als bij ons. Ook deed de zon daar manmoedig zijn best om er door te komen.

De groep die vandaag graag wilden leren quilten met de machine bestond uit zes dames. Nog twee dames van de cursus, eentje die we daar tijdens de laatste les al hadden gezien, iemand uit Emmeloord en iemand die na tien jaar het toch weer ging kriebelen en ook mee deed. Een berengezellig groepje vrouwen dus. En, ondanks het kletsen, hebben we ook veel gedaan. Hoewel, soms hoorde je alleen het snorren van de naaimachines.

Het begon met het klaarleggen van de spullen en het gereed maken van de naaimachine. Dan denk je: appeltje eitje. Nou niets is minder waar. Gelukkig heeft Greetje ervaring want die wist al heel veel van alle machines en zo. En weet je, soms ben je rijker dan je denkt, ik had zowaar al een meandervoetje. Ik had het machineborduurvoetje er op gezet maar in het bakje achteraan zat zo’n prachtig voetje. Hoewel…. je ziet lang niet alles daarbij, ik ga denk ik toch op zoek ga naar het hoefijzertje.

Toen alle machines klaar stonden, op twee na waarvoor naar een machine-expert was gebeld en die moest nog even terugbellen, begon Greetje met de uitleg. Dat klonk wel wat simpeler dan dat het was. Want wie naait er ooit opzij met de de machine? Nou, ik normaal gesproken niet. en nu ga je van links naar rechts en van beneden naar boven. We begonnen met het stikken van de rechte lijnen, een soort van vlakverdeling. Daarna mochten we zomaar, uit de hand, een bloemetje maken. Oef, dat is makkelijker gezegd dan gedaan, dacht ik nog, maar… dat viel reuze mee. Het is even zoeken naar de juiste snelheid maar dan heb je ook wel wat:

 kun je ‘m zien?

Daarna werden de stroken ingevuld. Eerst maar met eentje die wel makkelijk lijkt. Bochtjes stikken lukt als de beste, zelfs als de naad recht moet zijn, dus daar maar mee begonnen. Daarna platstikken. Dat lukte mij wel goed maar de machine dacht daar af en toe heeeeeel anders over. Hoeveel lussen ik niet van de achterkant heb weggehaald weet ik niet maar het waren er wel heeeeeel veel. Het afvalbakje zat haast helemaal vol met rode draadjes. De aanhouder wint, zei mijn oma al, dus steeds opnieuw ingeregen, een nieuwe borduurnaald erin en dan deed de machine het wel weer even. Toch naar laten kijken.

 Na de strook het meanderen geprobeerd. En echt, het valt niet mee om de lijntjes niet door elkaar te laten lopen en ook om ze krom te houden. Maar wat is dat leuk om te doen.

 Het leken af en toe wel bacteriën die in een bakje lagen te krioelen.

 De stenen van het pad werden niet zo mooi rond en al zeker niet in achtjes gedraaid. Daar moet ik echt nog even op oefenen. Al zag ook dit er best grappig uit.

Ik probeerde nog iets met ruiten, maar daar zal ik toch nog wat bij moeten verzinnen want die ruiten zijn nou niet wat je noemt ruiten geworden.

 De Wybertjesfabriek zou hier echt geen genoegen mee genomen hebben. Maar daar maken we nog wel wat van. Want toen ik hiermee bezig was werd het zomaar kwart voor vier. Dus dat is mijn huiswerk dan maar. Hoewel we er niet meer voor terug hoeven te komen. Het blijft een mooie lap om op te proberen en er zijn nog heel wat open vlakken waarin dat kan gebeuren.

Nu woensdagavond nog de les handquilten en dan kan het echte werk gaan beginnen. En weet je wat ik hier zo leuk aan vind? Het maakt het af. Al lijkt het me straks best wel moeilijk om een patroon te kiezen want wat moet je nou gebruiken bij blokjes of flying geese. Toch maar eens beter kijken bij quilts die al af zijn en dan mijn eigen rand kiezen. Daar lezen jullie tzt vast nog wel meer over, ben ik bang 🙂

 

Advertenties

Geen reacties to “Machinaal quilten”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: