decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

13 De oude klok

Het huisje voor deze week is nog niet helemaal klaar. Dat komt omdat mijn rechter hand niet zo functioneert als zou moeten, dit keer door een peesschede ontsteking. Leuk! maar dan lieg ik. Dus elke keer een klein stukje en je komt er ook. Het verhaal bij deze week is simpel en vreemd en… nou ja, lees zelf maar….

Het kantje voor het raam moet me helpen herinneren dat ik straks een heel oud Hollands randje ga haken voor aan mijn gordijnen. Ik wil weer eens iets anders en de gordijnen die er nu hangen zijn zo saai. Dus…

De boom, ja met deze prachtige lentedagen duurt het echt niet lang of alles begint uit te lopen en al voorzichtig naar bloesem te neigen. Heel pril zaten de eerste roze knoppen in de boom bij de achterburen. Over een paar dagen zal hij vast wel volop bloeien. Nu duimen dat de vorst geen roet in het eten gooit, want het was vanmorgen weer behoorlijk afgekoeld.

De deur verwijst nog even naar het drama van vorige week met de Belgische scholen. Deze week werden de kinderen, de leerkracht, de administratief medewerkster en de chauffeurs begraven. Vooral de bijeenkomst in Lommel was zeer indrukwekkend, althans, wat ik er van gezien heb op de Belgische televisiezender.

En dan moet er voor het raam ook nog een klok komen. Nee, niet vanwege het vooruitzetten van dat ding. Nee, het is heel bizar.

Wij hebben de klok van mijn schoonouders staan en hij zal al zeker 60 jaar oud zijn, zo niet nog ouder. Op tijd lopen, ik heb het nog nooit meegemaakt in al die jaren dat ik in de familie ben, maar goed, daar raak je aan gewend. Toen de klok bij ons in huis kwam hebben we hem na laten kijken bij de klokkenmaker. Zo moest het euvel van niet op tijd lopen verholpen zijn, zei de man. Nou, mooi niet. De klepel valt niet te stellen. In de tijd dat André ziek was en het tegen het eind van zijn leven liep stond de klok spontaan stil. Geen beweging meer in te krijgen. Vlak nadat André was overleden liep de klok weer. Het vertrouwde geluid was ons nog niet eens opgevallen maar Anneke, mijn vriendin, zei het meteen: de klok loopt weer. Verbazing alom. Zo af en toe staat hij nog wel eens stil, maar dan vergeet ik ‘m op te winden. Op tijd lopen doet ie nooit, ach… die vijf minuten voor of achter wennen wel. Tijd bij benadering….

Afgelopen week bleef de klok maar harder doorlopen dan het hoorde, in no time stond hij meer dan een kwartier voor. Tot vrijdagavond. Rond kwart over negen (op de oude klok want in het echt was het iets vroeger) belde Carin om te vertellen dat een bewoner nu toch was overleden, dat hij al die tijd eigenlijk de datum al had genoemd, over drie maanden en drie weken ga ik dood!  Tegen haar oud collega zei hij, je moet wel binnen veertien dagen terug komen dan, want anders ben ik er al niet meer. En vrijdagmiddag is hij overleden. Toen Carin het vertelde sloeg de klok één keer, om tien voor half tien. Sloeg de klok nou? Ja dus, en het is nog geen eens zijn tijd! Om half tien sloeg de klok ook gewoon weer.

Wellicht is het nogmaals tijd voor de klokkenmaker want hij is nu echt van slag en niet omdat hij een uurtje vooruit gezet is, dat heb ik namelijk nog bij geen enkele klok gedaan. Dat stel ik nog even uit tot zo, want ik heb zo’n hekel aan het verzetten van de klok. Tegen de tijd dat ik aan de zomertijd gewend ben is het al weer wintertijd en begint het wennen opnieuw. Van mij mogen ze deze onzin direct afschaffen! Maar ja… ik heb het niet voor het zeggen.

 

Advertenties

Geen reacties to “13 De oude klok”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: