decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Paaltje van Jannus

Kwart voor acht melde ik me bij Joke. Vandaag mag ik namelijk invallen voor Janneke en heel hard gaan roepen dat de rapen gaar zijn.

In de oorlog heeft in Drie, in het toen nog dicht begroeide bos, een onderduikhol gezeten. Bijna alle bewoners van Drie waren daarvan op de hoogte en hebben het hol voorzien van alles wat men nodig had. Dr. Hotrop was de arts maar soms ook nog de tandarts voor de onderduikers en diverse mensen leverde goederen zoals boeken, kleding, spelletjes of eten.

Om kinderen van deze tijd iets te vertellen over de tijd van toen is er een groep mensen ontstaan die al enkele jaren het verhaal verder vertellen. Dat kan met een excursie maar, en dat is natuurlijk veel spannender, het kan ook in een belevingstocht. Kinderen krijgen in de schuur eerst een inleiding te horen, er worden valse identiteitsbewijzen uitgedeeld. Dat geeft natuurlijk veel hilariteit want de namen verschillen totaal met die van nu.

Daarna mogen ze in kleine groepjes, onder leiding van een man uit het verzet, het bos in. Ze mogen niet hardop praten of schreeuwen of roepen. Maar wel op hun tenen lopen, als het ware. Ook moeten ze goed opletten want er zijn diverse tekens in het bos opgehangen of neergelegd die aangeven of de route al dan niet veilig is.

Kun je de V lezen is het veilig, ligt hij omgekeerd dan moet jij ook omkeren en wegwezen.

Dan komen ze vlak bij het onderduikhol en daar worden ze opgewacht door iemand die ze daar wegwijs zal gaan maken.

Het oorspronkelijke hol is ingezakt en wordt nu gemarkeerd door paaltjes,

net als de vluchtweg.

De tweede verzetsman verteld de huisregels en drukt ze ook op het hart dat er geen ruzie gemaakt mag worden, dat er niet te hard gepraat mag worden, je weet nooit wat er boven je hoofd loopt. Maar ook dat de matrassen gedeeld moeten worden en dat iedereen, man of vrouw, er een deel van de huishoudelijke taken op zich neemt. Één keer per week mag je in de teil, want je mag niet gaan stinken in het hol.

Op het moment dat er gezegd wordt dat ze hun slaapplaats mogen gaan opzoeken komt de verzetstrijdster te voorschijn (ik dus vandaag) die, hijg hijg , “De rapen zijn gaar” roept. Algehele paniek en iedereen vlucht dan de gang in.

Als ze zo stil mogelijk door de gang zijn gerent krijgen de kinderen te horen dat ze heel goed gereageerd hebben en ook zo goed stil zijn gebleven. Daarna lopen ze verder, op zoek naar een nieuw onderdak, want hier was het niet veilig.

En dat het niet veilig was, die ene keer, krijgen de kinderen te horen bij het Paaltje van Jannus. Zijn jongste broer Hans verteld daar heel ‘gewoon’ zijn verhaal van de dag dat zijn ouders en broers verraden zijn. Die dag zelf van Hans nog maar 4 jaar maar hij weet het nog precies.

En dat wat hij zelf niet meer precies wist is hem verteld door zijn twee broers die de oorlog wel overleeft hebben. Ook zijn moeder is teruggekomen uit Kamp Amersfoort. Zijn vader en vier broers hebben de oorlog niet overleefd.

Wat is het toch geweldig dat er in die tijd mensen waren die zich met hart en ziel inzette voor de goede zaak en dat met zoveel pijn en verdriet hebben moeten bekopen. En wat mogen we dankbaar zijn voor al die mensen die hun leven hebben gegeven voor een Vrij Nederland. Steeds weer kwam gisteren ook het zinnetje uit de musical Soldaat van Oranje in mijn hoofd op: “Als wij niets doen, wie dan….?”

De jongen die het paaltje vasthoudt is ook zeer onder de indruk. “Vindt u het moeilijk om dit verhaal te vertellen?” vraagt hij. Het simpele antwoord van ja, doet hem even zwijgen, daarna bedankt hij Hans dat hij het dan toch aan hun heeft willen vertellen. Wat goed en wat een inlevingsvermogen voor een jongen uit groep 7.

Na dit indrukwekkende verhaal lopen de kinderen met de verzetsman het bos weer uit, terug naar de boerderij, ze belanden weer in het heden. Daar blijkt dat een groepje herten heeft gezien, een ander groepje zag wilde zwijnen en er is een accu? van het leger gevonden.

Deze wordt door iemand van het Natuur en Milieuplatform Ermelo (de organisator van deze prachtige tocht) terug gebracht naar de kazerne. En als zij meer weten van dit blokje dan krijgen de kinderen dat natuurlijk ook te horen.

Een prachtige morgen, die nat en zelfs met sneeuw en hagel begon

maar ook de zon liet zich zien en toen werd het echt lekker in het bos, niet meer zo koud,

al hoewel…. niet elk kind zal dat met mij eens zijn.

Advertenties

4 Reacties to “Paaltje van Jannus”

  1. hallo,jullie moeten het boek berend de stroper eens lezen, over,die met gevaar voor eigen leven,het hol gegraven heeft,en veel gedaan heeft met zijn vrouw riek(looijengoed),gr ger

  2. Ik heb het boek gelezen, vorig jaar. Ik ben nog steeds op zoek naar de werkelijke naam van de jachtopziener.Als die echt bestaan heeft tenminste. Een raadsel dus!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: