decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Lekker luchtje

Onze oudste dochter heeft een heel leuke bovenwoning, niet zo ver bij mij vandaan. Met haar onder buurman hoeft ze niet zo veel rekening te houden want die man is er eigenlijk nooit. Vanaf augustus heeft zij hem één keer gezien/gehoord en ik heb ‘m een paar weken geleden gezien toen hij met iemand anders het huis uitkwam. Daar heb je geen last van, dus 🙂

Maar, heel ongewild, kan het best zijn dat hij gisteren wel last van Linda had. Die kwam gistermorgen binnen van: “Mam, ik kan hier wel even douchen, hè?”  Natuurlijk is dat geen probleem. Maar kan je dat thuis niet doen dan? is een logische vraag. Als ze de toilet doorspoelt dan borrelt het en komt er allerlei vieze troep omhoog bij het putje. En daar ging ze toch echt niet in staan douchen. Na een kopje thee trok ze naar boven om wat later schoongewassen weer beneden te komen. We hebben er even niet meer aan gedacht. Totdat we er weer op kwamen.

Als je afwast, borrelt het dan ook op? En als je het fonteintje gebruikt? Je kunt toch moeilijk morgenochtend wachten met naar het toilet gaan tot je op school bent. En wanneer komen ze dan om het na te kijken. Je moet echt bellen want je hebt ook een onderbuurman en als die ook last heeft…..

Na de lunch zijn we naar haar huisje gelopen. Als je de voordeur open deed, deed je ook meteen tig stappen terug, voor zover mogelijk op het plaatsje voor de deur. Yek, wat een stank. En als ik het al ruik is het echt erg, want mijn neus functioneert niet zoals dat zou moeten. Aangebrande aardappels merk ik pas als ik ze af wil gieten bij wijze van spreken. Maar goed, ik dwaal af.

De woningbouwverenging gebeld. Als ze er een emmer water doorheen gooide en het kwam niet omhoog dan moest ze het zo maar zien te redden en dan morgen weer bellen. Nou, een klein beetje water ging goed, maar halverwege de emmer leeggooien borrelde het al weer op en stinken… brrrr! Weer gebeld, want daar blijven ze natuurlijk niet op wachten. Weer het hele menu door en toen kreeg ze prompt een andere mevrouw aan de lijn. Weer je verhaal doen en afwachten of het nu wel ernstig genoeg was voor een zondagswerker. Die was het met haar eens dat je zo niet verder kon en zou een servicemonteur terug laten bellen. We zagen ons al de hele middag op de stoel hangen voor er teruggebeld zou zijn en zo. Zondag, Moederdag, druk druk druk natuurlijk bij al die moeders die nu een overbelaste toiletpot hadden. Maar dat viel heel erg mee. Nog geen vijf minuten later gaat Linda haar telefoon over en meldt de man dat hij er aan komt maar dat hij zijn busje eerst even het dorp door moet loodsen. Binnen een half uurtje ben ik er wel.

En echt waar, nog geen tien minuten later stopt zijn busje voor de deur. De buitendeur stond open dus we konden het deze keer precies zien.  Leuk is dan dat alles wat Linda gedaan en verteld had door de man wordt overgedaan. Hij staat net even bedenkelijk te kijken als er ook een collega binnenkomt. Ja, de deur stond toch open en hij zag het busje van de collega al staan. Wees welkom. Toen kwam er een spraakwaterval van technische termen. Als we dit doen, als dat gebeurt. Het grootste risico was nu wel dat als er niets gebeurde de onderbuurman wel eens een zeer grote overstroming zou kunnen hebben. Als dat al niet gebeurt was. Is de buurman thuis? Naar beneden, aangebeld. Nee dus. Carin mee naar beneden en door de brievenbus gekeken of we niet iets zagen of roken. Nou, ook dat lukte niet zo best. De mannen klopte nog maar eens op het raam maar geen reactie. Ik ben nog even naar de andere kant gelopen maar alle gordijnen zaten potdicht, dus ook dan kun je niet kijken hoe of wat. Ja, wat dan? Ze waren het er beide over eens dat het zo niet kon blijven zitten. Ze hebben toen maar besloten om een computerprogramma op te starten, te kijken hoe de leidingen lopen en dan maar te gaan graven.

De architect heeft het allemaal heel slim bedacht. De leiding lijkt wel onder  het schuurtje vandaan te komen op papier, maar in de praktijk zit hij onder de betonnen trap. Goed, ze zijn gaan graven en schoven steeds meer op richting trap. Eindelijk stuitte eentje op de leiding, deksel open en dan tig stappen achteruit van de stank.

Linda mocht nog een keer door trekken en een heel dun stroompje water kwam langs. Daarop besloten ze de leiding door te spuiten en toen Linda na verloop van tijd nog een keer mocht doortrekken kwam er meer water tevoorschijn. Deksel erop, gat dicht, tegels leggen en de voorstelling is afgelopen. Want, jeetje hè. Wat een bekijks levert het op als er twee busjes voor de deur staan en er twee man hard aan het werk  zijn. Ineens liepen daar tig kinderen rond, kwamen de mensen op het idee daar de hond uit te laten terwijl de hondenuitlaatplaats toch echt een stukje verder is en ook vanachter het raam werd er gekeken of het echt wel goed ging allemaal.

Na nog een bakkie koffie, met heel veel stoere verhalen over oa in het fontein plassende mannen, vertrokken de beiden heren weer, Linda kan weer rustig naar het toilet en onder de douche. Alleen, ze mag hem eerst even goed schoonmaken voor gebruik.

En hoe het bij de benedenbuurman is? We hebben geen idee. We duimen dat hij niet in de prut stapt of hoeft te dweilen.

Advertenties

Geen reacties to “Lekker luchtje”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: