decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Hoe komt het toch…..

Twee weken geleden, bijna, lag er een brief van de thuiszorgorganisatie op de mat. Vrijdagmiddag laat raap je die dan op, want de post komt niet zo vroeg meer, tegenwoordig. Twee namen van dames die mij de komende weken komen helpen. Prima! Ben allang blij dat ze komen. Want sinds mijn vertrouwde hulp ziek thuis zit heb ik al menige ster langs zien komen.

Soms moet je ook beter lezen, die eerstvolgende maandagmorgen ging al vroeg de bel. In de gietende regen stond een paraplu, vast met iemand eronder. Ik naar beneden en daar stond Jane. Geen probleem. Eerst thee, haar natte kleding in de droger en in kleding van mij, veel te groot maar wat bomt het, is ze aan het werk gegaan.

Afgelopen maandag zou de mevrouw om half tien komen. Wel wat laat, zit met de fysio, maar omdat je dit ruim van te voren weet was daar gelukkig iets te regelen. Maandagmorgen om negen uur kom ik bij de fysiotherapeut en daar komt zijn hoofd al om de hoek. Ik dacht al dat er iets mis was gegaan. Mis gegaan? In het grote boek van Martin staat half negen, bij mij negen uur. Oeps!  Gelukkig heeft hij om één uur nog een gaatje en fiets ik nog wel een keer. Hij had gebeld, na een lange zoektocht naar mijn telefoonnummer, maar ja, toen was ik nog net even plassen en kon nooit op tijd bij de telefoon zijn om op te nemen. Carin was er toch dan was de hulp niet alleen in huis. Opgelost. Weer naar huis.

Half tien, geen hulp! Nou moet je naar mijn huis wel eens zoeken als je de weg niet weet, maar om kwart voor tien was ze er nog niet. Tegen tienen toch maar eens gebeld. Wordt voor u uitgezocht, we bellen terug. O ja, bellen met een organisatie betekend tegenwoordig ook dat je een heel menu moet afluisteren voor je weet welk nummer je moet intoetsen om de juiste persoon aan de lijn te krijgen. En dan nog moet je maar afwachten of hun begrip en je eigen begrip overeenkomen. Dat ging gelukkig deze keer wel in één keer goed.

Half twaafl bellen ze terug: ‘U heeft vast al begrepen dat er vanmorgen geen hulp meer komt.” Wat fijn dat ze je toch nog zo slim vinden. We bellen u nog even terug voor wanneer wel en wie er dan komt. De dame in kwestie was gewoon naar haar vaste adres gegaan, logisch?! en had niet gereageerd op hun lijst. Oké, kan gebeuren, zucht. Woensdagmorgen komt er een mevrouw. En als het meezit komt deze dame ook volgende weken. We bellen u terug.

Woensdagmorgen, deze morgen dus, kwart over acht. Telefoon. Het thuiszorgbureau kreeg de betreffende dame die ze voor mij in gedachten hadden maar steeds niet te pakken, dus geen hulp deze morgen. Ja ja heel vervelend, maar ja, als we haar niet te pakken krijgen…. Daar balen we zelf ook van enz enz. Maar dat schiet voor mij niet op en IK WIL GEWOON HULP! Na een half uurtje wordt ik wederom gebeld. Jane komt weer deze middag. Als het mee zit is ze er om kwart over 12. Ik wacht dit alles in grote spanning af…….

Gelukkig was schildersbedrijf van Buuren wel netjes op tijd en in een ommezien had de schilder mijn scheurtjes gerepareerd en geverfd. Zelfs meer dan dat, ook het deukje op de deur heeft hij gelijk voor me mee genomen. En dat had ik ‘zelf’ veroorzaakt.  Kijk, dat is tenminste een firma waar je op kunt bouwen. Houden zo.

Maar hoe komt het toch dat afspraken maken met Veluwnaren steeds zo moeizaam verloopt? Of tref ik het gewoon elke keer niet? Meer haar op mijn tanden gaan kweken  dan maar ;)?

Advertenties

Geen reacties to “Hoe komt het toch…..”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: