decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Jarig

Ik had hier en daar laten weten dit jaar zowaar een keer thuis te zijn met mijn verjaardag en dat iedereen welkom was voor koffie/thee met taart.

Aan die uitnodiging is behoorlijk gehoor gegeven, ondanks de vakantie tijd. Wat is dat gezellig. Ik was dus echt jarig gisteren. Ontzettend verwent eerst al door beide kanjers van dochters, die ook de hele dag met koffie, thee, taart en drankjes hebben lopen sjouwen. Ze hadden het prachtige boek over quilten en vouwen voor me gekocht, schattige lapjes, een lief kettinkje en kraaltjes en kaartjes om borduurzijde op te winden. En ook zo leuk ingepakt. De kleine dingen zaten in een taart verstopt en de grote dingen in een prachtig versierde doos. Gelukkig hielp buurjongen Niels met uitpakken, want het was wel ontzettend veel allemaal 😉 Verder verwent met boeken, planten, bloemen, bonnen, uitje, nog meer kettinkjes, prachtige tekening, thee met ‘keien’ , theepot met schattige kopjes, chocoladeballonnen, zeep, snijboontjes, lichtjes voor de tuin, kookboek. schaaltje met olifant uit Afrika, oh ik vergeet vast nog iets. Ik mocht van de buurjongens ook wel een spin, maar ik ben zo vrij geweest die af te slaan. Ze mochten die van mij wel, die onverwacht onder de kast vandaan kwam. Ik hou namelijk niet zo heel erg van spinnen.

De dag begon wel met schrikken. Toen ik beneden bezig was melk en suiker op tafel te zetten, je moet wat doen als je op warme croissantjes wacht, zag ik het Boris, het konijn van Carin,  over de rand van de ren hangen. De koffiemelkcupjes lagen echt overal, ik heb ze gewoon laten vallen om het konijn ‘te redden’. Maar ja, voor je de deur open hebt en bij het hok bent is dat dier al uit zijn benarde positie naar beneden gezakt, wel aan de verkeerde kant van het traliewerk. Althans, wat is verkeerd als je de vrijheid zoekt! Gegild dat Carin moest komen helpen vangen maar die hoorde mij niet. Gelukkig liep het konijntje mijn kant uit en kon ik het makkelijk oppakken en terug in zijn hok plaatsen. Hoe het zo hoog kon springen is ons nog steeds een raadsel. Maar Boris was wel even van de leg af want hij heeft gisteren veel tijd liggend in zijn huisje doorgebracht terwijl hij anders als een gek door het hok rent, het druk heeft met hooi eten of met zijn voerbal. Wij hebben als een gek eerst de bovenkant helemaal afgesloten. Als het goed is kan hij nu echt niet meer ontsnappen. Maar …. ik beloof niets!

Advertenties

Geen reacties to “Jarig”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: