decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Wat er deze week zoal voorbij kwam

Ik ben de afgelopen week best wel druk geweest met van alles en nog wat. Nee, nog geen huis gebouwd, dat dan weer net even niet. Dat ben ik van plan zo te gaan doen. Voor je het goed en wel beseft is de week al weer voorbij. En als je dan terugkijkt vraag je je af wat je dan allemaal gedaan hebt en dan valt het soms bedroevend tegen…. al… hoe…. wel….!

Ik heb deze week wel even zitten quilten. Verder moesten we al een dag vroeg in het ziekenhuis zijn, nog wat boodschappen doen, voor Linda bij een instantie langs en afgelopen week lekker gekookt voor Leni. Ook moest ik even naar de markt voor het juiste kleurtje garen. Want er liggen wel tig klosjes in de la

maar natuurlijk zat daar weer net niet het juiste kleurtje bij.

Ik had de afgelopen week ook graag persoonlijk afscheid van iemand gaan nemen maar sommige dingen kun je gewoon niet omzetten en dan moet je kiezen wat het zwaarst weegt. Het is niet anders!

Ook de timmerman stond weer op de stoep. Nu om mijn drempel in de schuur te maken. De dag erna hing er onverwacht het één en ander voor het afdakje.

Deze week komt het glasplaatje er op te liggen en wordt de ketting geplaatst. Dan is een lang gekoesterde wens in vervulling. Droog staan voor de deur, als het regent of hagelt of sneeuwt. Ach, sneeuw vind ik het ergste nog niet, maar regen… yek! En daar is het nu echt de tijd voor. De regen kwam vanmorgen ook weer met bakken tegelijk de hemel uitvallen. Toen ben ik nog maar even in mijn bed blijven liggen om mijn boek uit te lezen. En ik ga het volgende week echt niet zo maar uitproberen of je wel droog staat onder het afdakje. Als het regent blijf ik het liefste binnen. Maar als je er dan toch door moet….

Ook mijn eerste wijkkerkenraadsavond gehad. Ik hoop dat ik alles goed op ‘papier’ heb gezet en dat iedereen snapt wat er bedoelt wordt. Ook de eerste gebruiksaanwijzingen van bepaalde mensen door gekregen. Daar houden we dan in de toekomst ook maar zoveel mogelijk rekening mee. Al doende leert men. Het uitwerken viel nog wel mee. Ik moest bij één ding maar een vraagteken plaatsen want ik had keurig genoteerd dat er iets ingeleverd moest worden, iedereen snapte ook wat, maar ik achteraf dus even niet 🙂 Dat zullen ze/we straks wel aanvullen.

Toch is het eng, ik ben al door zoveel mensen bejubeld dat ik alleen maar knetterhard van dat hoge voetstuk kan vallen. Vrijdagmorgen nog door een mijnheer die wel wist wie ik was maar ik heb geen idee hoe de man heet. En hij zei nog wel zoveel aardige dingen. Je hebt een liedje “Je kunt niet altijd op een voetstuk staan….” nou ik hoop dat dat voetstuk ook snel een eindje lager komt want ik hoef echt niet over de menigte uit te kijken. Trouwens, ik heb ook hoogtevrees, en niet zo’n klein beetje ook! Kan de ladder komen?

Ik heb al wel het één en ander gebreid aan de broddellap en ook de paarse variant schiet al weer een eindje op.

Zie je wel? Bij de beelden van het schaatsen schieten de steken op de naalden voorbij. Hoewel, ik heb nog nooit zoveel uitgehaald als bij deze baan. Eigenlijk kunnen breien en kijken ook niet samen gaan, je hebt helemaal gelijk.

Vandaag een lekker rustig dagje. Zo eerst maar eens even gaan ontbijten en douchen. Dan een huisje bouwen en daarna start vast het schaatsen weer en duik ik achter de laptop om het patroontje met de rondjes af te breien.

Daar zie je nog net een heel klein stukje van. Het is gebaseerd op deel 18 van Jookies broddellap. Maar die gebruikt veel meer steken en als je dan een deeltje daarvan neemt en je draait het nog een keertje om krijg je een soort van cirkels. Ik vond tussen de bedrijven door nog een site met leuke patroontjes. Deze mevrouw maakt een lapjesdeken. Leuke steekjes zitten daar ook bij, maar of ik die over kan zetten naar mijn weinig steken valt te betwijfelen. Ga ik nog wel proberen hoor!

Nou, morgenochtend hoop ik mijn huis te kunnen showen. Dus graag weer tot dan. Voor vandaag een goede zondag gewenst. Ik hoop dat het weer nog wat opknapt. Want al mag ik nog steeds geen rondje wandelen (net de vierde shockwave en voorlopig even laatste gehad) ik geniet wel van het zonnetje. Echt wandelen wordt pas weer januari (hopen we) en dat duurt nog zo lang. En dan mag het ook nog maar beginnen met heel kleine stukjes… Nooit geweten dat hielspoor zo vervelend is. Maar, eerlijk is eerlijk, de therapie kost iets maar helpt bij mij wel. Anders was ik een half jaar zeker aan de stoel gebonden geweest. Dit zit ik nog wel even uit hoor.

 

Advertenties

Geen reacties to “Wat er deze week zoal voorbij kwam”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: