decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Kerstconcert

Zaterdagmorgen was het dan zover. Nog ‘even’ oefenen van 11 tot 4 en alle laatste dingen doorlopen en dan ’s avonds het concert. Spannend! Maar ook erg leuk.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

We begonnen met inzingoefeningen en daarna werden we van groot naar klein ingeschaald. Groten moesten achteraan, de kleintjes vooraan. Wel logisch maar aangezien wij als All$4One altijd op een vaste volgorde staan is dat wel even wennen. Nog erger werd het toen we op het podium stonden. Niet het vertrouwde geluid van de alten naast me en de andere sopranen achter me maar op de hoek, gelukkig wel gewoon op de grond, en niet op een blok, maar achter me wel een box waar keihard de sax en de drum te horen waren. Op het verzoek van iets zachter werd alleen maar gereageerd dat we zeurden. Maar inzetten zonder dat je verder iets hoort is knap lastig. Maar het zou goed komen, werd er beloofd. Zachter ging het niet, wel harder (de piep zit nog in mijn oren. (Arme oren van jongeren met al die popconcerten)

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Goed naar Lisanne kijken en maar gokken dat je goed zit was dus het enige wat er op zat. Maar ik kan je wel vertellen dat dit niet lekker zingt. Je hoort jezelf niet eens, laat staan de anderen. Zo zijn we de dag door geworsteld in de hoop dat het ’s avonds beter zou zijn.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ons publiek wachtte gespannen op wat zou komen. En eerlijk gezegd, ik ook. Ons was namelijk toegezegd dat de box achter ons uit ging, dat we de beamer goed zouden kunnen volgen en als we Lisanne goed in de gaten hielden kwam het helemaal goed.

Bij de opkomst zagen we al dat er een soort van rook in de zaal hing, oef! Het podium was prachtig verlicht. De box achter ons was uit, yes! Maar nu hoorde we nog minder want de muziek overstemde heel veel, althans in ons hoekje, want ik spreek voor mezelf. Tot overmaat van ramp zagen we Lisanne ook niet, die stond in het donker, stonden er lampen voor het vak waarin de teksten moesten komen te staan (gelukkig kon ik het meeste wel uit mijn hoofd, maar toch! als je niets hoort is een ruggensteuntje wel prettig want je moet je op zoveel dingen tegelijk concentreren dan) Voor mijn gevoel ging het totaal niet. De opmerking dat wij Lisanne niet zagen werd opzij geschoven, al had iedereen het begrepen als er tussentijds een lampje op haar werd aangedaan. Je hoort liever een koor wat goed zingt en daar wil je best een paar tellen op wachten. Na de pauze was de lamp er wel en ging dat een klein beetje beter, de rook in de zaal maakte het namelijk wel erg wazig allemaal. Het laatste lied ging nog het beste, waarschijnlijk ook omdat dat het beste zo te zingen was voor iedereen (veel herhalingen).

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ralph van Manen zong prachtig. Er was een tekst bij die me kippenvel bezorgde, ook al stond ik op dat moment in de gang te wachten tot we weer op mochten komen. Het geheel zag er prachtig verlicht uit. De muzikanten waren hartstikke goed. Ik heb de hele dag geen valse noot van de sax gehoord (en die kon ik heeeeel goed horen). Er was goed gezorgd voor drinken, er was heerlijk krentenbrood. Erik Jan en Lisanne hebben er heel veel energie en tijd ingestoken. Maar ik heb zelf absoluut niet van deze dag genoten. Ik zit zelfs nu nog te balen dat ik deze dagen vol ongemak daarvoor over had. Volgende keer bedenk ik me echt wel tien keer! Het is een troost dat de mensen in de zaal het wel goed vonden en hebben zitten genieten. Want daarvoor doe je het toch ook! Maar voor mijn gevoel had dit veel beter gekund.

Advertenties

Geen reacties to “Kerstconcert”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: