decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Naar de NOT

Het stond al heel lang in de agenda: 22 januari naar de NOT. Voor hen die niet weten wat dat is: de NOT is de beurs voor onderwijzend Nederland en wordt eens in de twee jaar gehouden. Er zijn vele straatjes en pleinen die allemaal met onderwijs te maken hebben in de breedste zin van het woord. Van meubeltjes tot boeken, van pennen tot uitjes, van schoolfotograaf tot leerlingenvolgsystemen, het is er allemaal.

De vorige keren dwaalden we door alle straatjes en als er iets was wat ons wel wat leek bleven we even steken. Deze keer had Linda een gericht aantal dingen op haar lijstje staan, waaronder twee lezingen. Om een RT praktijk te starten heb je ongelooflijk veel materiaal nodig. En dat is leuk maar ook erg prijzig, dus goed kijken en vergelijken is geen verkeerd idee. We zijn ook heel veel leuke, goede en mooie dingen tegen gekomen. Enkele dingen staan met stip op één. Vooral voor dyslexie hebben we gekeken. Daarnaast was rekenen en sociaal emotionele materiaal een pré.

De eerste lezing ging over Singapore rekenen. Daar had Linda het al veel vaker over gehad en ook de uitzending laatst bij Eén Vandaag had ze uitgebreid bekeken. Nou, op tv werd over de methode meer uitgelegd dan hier. Dit was echt een verkooppraatje. En al vind ik het heel onbeleefd dat mensen dan weglopen tijdens zo’n lezing, ik snap het wel. Want hier viel men erg in herhalingen en ook ik vond het niet echt spannend.

De tweede lezing van de middag ging over een leerlingenvolgsysteem dat je met een druk op een toets alle info gaf die je maar wenste, aangepast aan de normen die straks gaan gelden in het onderwijs. Het niveau moet omhoog, de nieuwe toetsen gaan daarop aansluiten en voor leerkrachten is het erg fijn om te weten waar leerlingen uiteindelijk niet op scoren. Al vind ik scoren een erg akelig woord, net als uitvallen. De CITO kan hier nog wat van leren. Nou weet ik ook wel dat ik niet werkzaam ben in het onderwijs, dat ik van de CITO alleen maar hoor. Maar ik ken zo langzamerhand heel wat mensen in het onderwijs en die mopperen allemaal over al het extra werk wat ze moeten doen daarbij. Dus daar ligt voor CITO een uitdaging. Dit volgsysteem was vooral opgezet voor het voortgezet onderwijs, maar inmiddels is groep 7 en 8 ook toegevoegd, wordt er nu hard gewerkt om groep 6 toe te voegen en tzt ook de lagere groepen. Wat zou het geweldig zijn als alle scholen op dezelfde manier zouden gaan toetsen en op de zelfde manier een uitslag zouden krijgen. Ook heerlijk voor de leerlingen en hun ouders. Je weet waar je aan toe bent! Maar dat zal vast veel te hoog gegrepen zijn. Het voordeel van deze toetsen is dat je ze het hele jaar door gebruikt en uitval op belangrijke onderdelen dus snel constateert en er maatregelen getroffen kunnen worden. Geen stress aan het eind van groep 8 of vlak voor de examens. Wie zou dat niet willen voor zijn of haar kind? En ik denk dat het dan ook makkelijker is voor kinderen zelf, gewenning. Al hebben heel veel kids het niet op een SO of….

Tijdens het eten van ons boterhammetje valt het wel op dat je de leerkrachten en de directeuren gelijk kan herkennen. Ook of het basisonderwijs is of vervolg onderwijs. Mensen kijken is en blijft leuk. Een enkeling loopt alleen over de beurs, de meeste zijn wel met z’n  tweeen of met nog meer. Tassen vol folders en spullen gaan er mee naar huis. Er liepen heel veel dames met een koffertje want het gewicht wordt ook steeds meer. Geen enkele blaadjes meer, die je mee krijgt, maar hele boekwerken. En dan is een kar op wieltjes wel erg handig.

We waren deze keer met de auto gegaan omdat NS een storing had bij Utrecht en het treinverkeer vanaf Amersfoort er weer eens uitlag. Rijden in Utrecht vind ik nog steeds een uitdaging. De ANWB borden zijn echt niet duidelijk, wat inhield dat ik een rotonde nog even helemaal moest nemen om op de goede rijbaan te komen. Daar hebben we meer dan een kwartier over gedaan. Je mag op de snelweg geen 100 meer rijden bij een stad omdat dat te veel vervuiling oplevert. Maar een rotonde rijden waarop alle volgende verkeerslichten telkens net op rood springen als je door de eerste groene heen bent lijkt me meer vervuiling op te leveren. Vooral omdat alles vast staat en men zo nodig toch de rotonde nog op moet. Dat daarbij automobilisten door rood gereden moeten zijn staat voor ons vast. We hebben dan ook besloten eerst maar eens een hapje te gaan eten en dan verder te rijden. Het was al half zes en de file-informatie gaf een lange file aan op de A28. Dat was heel slim, we konden nu eigenlijk zo doorrijden naar huis. Een klein stukje waar je maar vijftig mocht maar verder geen problemen. Wel stond er op de infoborden boven de A27 dat het naar Amersfoort zeker wel 60 minuten zou duren. Die info was dus niet aangepast. Maar goed dat we gewoon doorgereden zijn. Tja, wat moet je anders?

Total loss zijn we thuis op de stoel neer geploft, hebben nog wat folders bekeken en genoten van onze thee. Nu mag Linda het zelf op een rijtje gaan zetten. Een business plan gaan maken en kijken waar ze het geld om te starten vandaan kan halen. Een hele uitdaging dus… maar wel een leuke uitdaging.

 

Advertenties

Geen reacties to “Naar de NOT”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: