decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Nog zo’n 400 kilometer te gaan

De zaterdag begon warm. Na een heerlijk ontbijtje, gingen we afrekenen, de spullen weer de auto in en reden we weg. Uitgezwaaid door de eigenaren, die ons graag nog eens terug wilden zien. Boffen wij even ūüôā

We reden eerst even richting dorp, op zoek naar een bank waar we nog even konden pinnen voor de borg. Want die was ik thuis vergeten te halen. Gelijk even een school gefotografeerd en de kerk. Na de bank nog even naar de supermarkt voor een broodje voor onderweg. Ook maar vast tanken. Dat scheelt op de snelweg weer. En dat scheelde niet alleen tijd aldaar, ook geld, 25 cent per liter. Het is toch niet te geloven! Wij blij dat we eerst waren gaan tanken. Tijdens het afrekenen een heel gesprek met de jongen achter de kassa, die Nederlanders zo aardig vindt en graag eens naar Holland zou willen gaan. Ik heb het idee dat Oostenrijkers niet zulke globetrotters zijn. Maar goed, eindelijk waren we op weg en¬†het was zo rond de klok van tien uur. Vandaag hebben we tunnels geteld en daar hebben we er heeeeel veel van gehad. De √©√©n nog langer dan de andere, de √©√©n ook duurder dan de andere. In Sloveni√ę hoef je ook niet te proberen zonder vignet te gaan rijden. Hoe vaak we daar niet gecontroleerd zijn weet ik niet meer, maar als je zonder had gereden was je heel vaak beboet. Ook aan de grens mochten we twee keer door de pascontrole. Carina is douane hebben we geleerd. Waar komt die naam me toch bekend van voor ūüôā

02054

De tolweg in Kroati√ę was zo goed als leeg en op ons dooie akkertje hebben we de laatste honderd kilometers afgelegd. Veel te vroeg kwamen we op de plaats van bestemming aan. En zonder te vragen of te zoeken. Erger nog, Carin reed er zelfs zonder TomTom instructies heen. Ze had goed op Google gekeken. Knap h√®? Dat we zo vroeg waren was gelukkig geen probleem. We werden allerhartelijkst ontvangen en het hele huis werd getoond. Waar alles stond, hoe het werkte, zelfs de luxaflex werd uitgelegd, of we dat niet zelf ook hebben. Zo aardig.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Het land is prachtig, het weer was minder. Het ging steeds harder waaien. Maar voor de ergste storm waren we gelukkig binnen en stond alles al in de kast of op z’n voorlopige¬†plekje. Niet dat het binnen weg kan waaien hoor. Maar als je het suizen van de wind zo hoorde stond er een flinke bries. Dus zet je alles tegen elkaar open waait de boel je echt van de plek af.

Om een uur of vijf zaten we achter een glaasje sap. Moe van de lange reis maar niet uitgeput moe. Het ging allemaal heel¬†ontspannen.¬†Wel lagen we bijtijds in ons bedje, want de nacht ervoor hadden we niet zo heel veel geslapen en als je eenmaal op je ….. zit, dan wil je wel indutten. Maar eerst moesten we nog op spinnenjacht wat achteraf een flinke dot stof bleek te zijn die de poetsvrouw vast niet gezien heeft want alles is brandschoon. De bedden zijn heel stevig, iets te stevig misschien wel. En ik weet niet hoe dat bij jullie is, maar ik slaap slecht in een ander bed. Dat was vannacht niet anders. Allerlei vreemde geluiden, wennen aan het donker, want het is hier aarde donker ’s nachts. Vanmorgen ook weer vroeg wakker. Nog even wat gelezen want ik wilde Carin niet wakker maken. Om zeven uur…. eindelijk….. mijn bed uit voor een bakkie thee. Carin werd net wakker dus die lustte dat ook wel.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Nog even het weer: de dag begon bewolkt met flink veel wind en een mieserregentje. Maar de kamer is droog en gezellig. dus ach, we komen de dag wel door, denk ik zo.

Advertenties

Geen reacties to “Nog zo’n 400 kilometer te gaan”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: