decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Parkeerplaats hoppen

In een reisgidsje van de ANWB over Istrië stond bij nummer 6 een natuurgebied waar je kon wandelen of fietsen. Fietsen was voor ons nog wel even een vraagje of dat te doen was, maar wandelen kunnen we wel. In 14 km zou de hele kaap te zien zijn met nog een verrassing. Het kaartje was duidelijk dus op naar Prementura, nog even broodjes kopen voor onderweg en dan kunnen we er wel even tegen. Tegenover de supermarkt zat de bakker en naast de bakker de informatie. Goed geregeld!

De jongedame van de informatie was heel duidelijk: ” Lopen?  Niet doen! De paden zijn moeilijk begaanbaar en het stijgt en daalt nogal. ” Nou, dat laatste is hier overal het geval, dat zou nog wel moeten lukken. Onbegaanbaar…. tja, we zullen zien. Ze wees in welke richting we door moesten rijden en zo gewezen, zo gereden. We kwamen uit bij de in het boekje ook al genoemde camping, Alleen, dan waren we te ver. Iets terug en dan links af, dan vind u het wel. We hebben het inderdaad ook gevonden. Officieel mag je met de auto alleen het park op als je er voor betaald. Maar waar we dat hadden moeten doen, geen idee. Het enige huisje wat daarvoor in aanmerking had kunnen komen was helemaal leeg en al een flink eindje het park op. Bij de eerste de beste parkeergelegenheid zijn we uitgestapt. Hier maar eens kijken. We zagen, na een klein stukje lopen, het water. Mensen die lagen te zonnen op de rotsen of het kiezelstrand. Een ouder echtpaar zat op het enige bankje dat het strand rijk was. Het uitzicht was mooi, je keek naar de camping en naar Premantura of richting de zee.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Maar inderdaad, geen voetpad te bekennen. Terug naar de auto. Dan nog maar even een stukje rijden. Er staan richtingsborden genoeg, alleen op het kaartje is daar niets van terug te vinden en de namen zijn echt namen dus die zeggen ons ook niets. De volgende parkeerplaats brengt ons aan de andere kant van de kaap. Daar staan heel veel soorten bloemen, en volgens ons zelfs een wilde orichidee. We zijn daar niet zo heel erg in thuis, maar mooi was het bloempje wel.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Vanaf die kant zagen we ook een vuurtoren in de verte, midden in de zee, liggen. Carin helemaal blij. Die kant moeten we op.  Ondertussen hadden we ook een bordje gevonden dat het wandelpad en de fietsroute aangaf. En aan het gezin te zien wat dat pad aan het lopen was, viel dat inderdaad niet mee.  De kleinste werd haast door z’n papa meegesleept, en dat terwijl het tempo zeker niet zo hoog lag. Het meisje had haar moeders beschermende arm om haar heen en werd op die wijze meegenomen. We zijn nieuwsgierig en volgen het pad, richting de zee. En, hoe naar ik het ook vind om te vertellen, de jongedame van de informatie had gelijk. Als je op zo’n pad 14 km moet lopen is dat zwaar, heel erg zwaar. Zelfs de fietsers die we tegenkomen op van die prachtige terreinfietsen, hebben moeite met het pad.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Met de auto rijden we naar de volgende P, die ligt ons inziens iets dichter bij de vuurtoren. We moeten er wel een stukje voor lopen maar ook dat is niet erg. Inderdaad, de vuurtoren is iets beter te zien. Toch is onze aandacht deze keer niet voor de vuurtoren maar voor de helling die naar het ‘strand’ loopt. Deze is bezaaid met prachtige roze bloemen. Het groen heeft wat weg van Aloë Vera plantjes. Het zal er wel familie van zijn. Het is echt prachtig. We fotograferen, Carin klimt heel voorzichtig van de helling naar het rotsplatform eronder om nog betere foto’s te kunnen maken. Als ik ga staan op het plekje waar ik even op haar fototas let zie ik nog zo’n roze pracht naar beneden komen. Carin loopt er via een smal pad  heen. Prachtig. Voor haar heeft dit kleine uitstapje nog meer voordelen. Er was een soort van trapje in de stenen uitgehold en zo kon ze makkelijker naar boven klauteren dan bij het plekje waar ze naar beneden ging. Zittend op een balk hebben we een hele poos zitten genieten van wat het uitzicht ons bood. Bootjes, de vuurtoren en de prachtige bloemen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Als dit de verrassing is die het ANWB gidsje ons had beloofd, dan was dit het zeker. Maar ja, of je die verrassing het hele jaar kan zien is vers twee. Dus wat kunnen we gemist hebben?

Hier en daar zie je een bord dat aangeeft dat er een bar is. Een grote steen kondigt dat zelfs aan, maar in de wijde omtrek is geen bar te bekennen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Wel staan we opeens op een groot parkeerterrein waar een soort van kinderspeelplaats is die ook dankbaar door volwassenen wordt gebruikt. Een uitkijktorentje is via een ladder te bereiken. Of je er bovenop meer uitzicht heb dan beneden op de grond, ik waag het te betwijfelen. Want ook vanaf de begane grond kun je ver kijken. Er is een stukje waar wel parkeerplaatsen zouden moeten liggen, maar helaas, al die paadjes lopen dood. Soms zomaar bij een paar bomen of struiken. Zie dan maar eens te keren, want achteruit rijden is ook niet echt een optie, zo kronkelt het allemaal. De wegen zijn ook allemaal van die rotsachtige rijbaantjes. Je duimt maar dat je geen tegenliggers krijgt want hoe je dat dan moet oplossen? Het is leuk en spannend tegelijk. Hoewel er heel veel parkeerplekken zijn staan de auto’s vaak zo maar willekeurig ergens geparkeerd. Zomaar tussen de bomen, ineens op je pad of waar ze maar denken dat het voertuig kan staan. Op plekken waar je je afvraagt waarom ze er überhaupt staan.  Ergens midden tussen de bomen. Geen zee of pad verder te bekennen dan het doodlopende pad waar de auto langs staat. Vreemd….

We hebben wel van het park genoten. De vele soorten, wilde, bloemen, de zee, het uitzicht naar alle kanten en vooral de roze bloemenpracht. Grandioos. Dus ben je ooit eens in de buurt, rij gewoon van parkeerplaats naar parkeerplaats. Zie je iets, zet je auto neer en ga er op af, net als alle andere bezoekers (niet dat dit een vrijbrief is om alles wat een ander doet ook te doen hoor). Ga je op de fiets, dan moet je wel gewent zijn om door ruig terrein te rijden.  Ga je lopen, trek stevige schoenen aan, zorg voor voldoende proviand en heel veel sterkte gewenst. En doe niet zoals wij, wel zonnebrandcrème meenemen maar het niet gebruiken 😉

Advertenties

Geen reacties to “Parkeerplaats hoppen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: