decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Heb ik weer

Vrijdag ben ik maar eens echt achter de naaimachine gaan zitten. Wel nadat ik op de grond het dekbedhoesje had geknipt en goed neergelegd had. De stof bleek net even te smal om de hele voorkant te bedekken. Geen nood, we maken de achterkant gewoon iets ruimer. Ik had daarvoor een prachtig pijpassend, groot, geel hoeslaken gevonden. Daar konden best twee achterkantjes uit. Ja, dat kon met gemak, als ik niet zo dom was geweest de zijkant recht te knippen. Nu past er dus maar één hoes uit dat laken. Jammer dan, de restjes gebruik ik echt wel weer ergens voor. En ik kom vast nog wel ergens een stukje achterkantstof tegen wat er prima bij past. Het setje, want ik heb er ook een soort van sloopje bij gemaakt, ligt nu netjes opgevouwen te pronken op de plank.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Wat is het moeilijk om te kiezen wat je dan gaat doen als er zoveel op je te wachten ligt. Ik besloot toch maar de bloemen te gaan maken van de BOM. Anders ga je zo ver achter lopen. Alles geknipt en gestreken en op de lap geplakt. Nu moet ik het nog afwerken. Rand aan twee kanten er om heen maken en dan zit dat ook netjes. Maar, dat laatste moet nog, het is alleen nog maar vastgeplakt op de stof.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De harten van de bloemen zijn van ‘eigen’ stof gemaakt, de overige lapjes zijn van de BOM zelf. Ik had nog wat restjes bewaard, hoe herkenbaar πŸ™‚Β Van de overige lapjes komt dan de rand.

Dat ik de laatste weken niet zo lekker in mijn vel pas weten jullie inmiddels. Woensdag dacht ik echt dat ik weer bij de mensen was maar donderdag begon er een vage pijn in schouder en rechter arm en hand. Gaan we weer, je wordt een oude zeurkous, dame. Vrijdag ging ook nog wel, niet piepen, maar toen ik zaterdagmorgen echt van de pijn wakker werd had ik zoiets, dat wordt niet borduren vandaag of quilten of wat dan ook. Ach, eerst moesten er nog wat boodschappen gedaan worden en vanmiddag zie ik wel weer verder. De roze snoepjes helpen goed en ik ruik heerlijk (maar dan jok ik) naar de SRL.Β  Jammer dan! Autorijden ging goed, als ik dan eens naar Doorn rij, daar is in het Jagerhuis een quilttentoonstelling. Zo gedacht, zo gedaan. Om half twee reed ik van huis weg en ik vond het Jagerhuis zonder problemen. Mmh, wel wat stil hier. En het lijkt wel of er een bruiloft is geweest. Veel strikken en ballonnen. Goed, kan altijd. Auto geparkeerd, huis bewondert

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

en toen naar voordeur. Zit ik hier wel goed? Nergens iets dat er op wijst dat hier prachtige werkstukken bewonderd kunnen worden. Als ik bij de monumentale voordeur aankom gaat deze al open en komt er een mevrouw tevoorschijn. Of ik iets zocht? Nou ja, eigenlijk wel, de quilttentoonstelling. Nee, die was opgeruimd omdat er een bruiloft was. Alles lag nu opgevouwen te wachten tot het maandag opgehaald werd. Maar het was toch tot 1 juni? Dat wel, maar niet daar. Ik kon de overige quilts bewonderen in de Aerdenburg oid. Ze wees me de weg en er zat niets anders op dan terug naar de auto te lopen en weer richting Doorn te rijden. Bij het aangegeven bord links af geslagen en toen op zoek naar de naam en het huis dat daar bij zou horen. Want alles staat keurig aangegeven in het mooie plaatsje Doorn. Ik reed tot ver buiten de stadsgrenzen (of is Doorn een dorp?) maar nergens iets wat er ook maar op leek.

Nu had ik op de heenweg de VVV zien ‘zitten’ dus als ik daar nou eens heen ga, die kunnen me vast verder helpen. Helaas, de VVV was gesloten en nergens lag ook maar iets wat op een tentoonstelling wees, laat staan eentje over quilten. Op de terugweg naar de auto diverse mensen aangeschoten of die me konden vertellen waar ik dat gebouw zou kunnen vinden. Wederom pech, niemand kon me verder helpen. Dan is het jammer en ga ik terug naar huis. Gelukkig scheen het zonnetje en had ik al wel 15 graden op de thermometer in de auto staan, dus gewoon genieten van de terugtocht en niet zeuren. Maar diep in mijn hart baalde ik wel. Amateuristisch om dit soort dingen niet te vermelden…. of heb ik toch niet goed gekeken? In de nieuwsbrief stond toch echt dit adres en ook 1 juni. pffff…. en de Aerdenburg, of hoe het ook heten mag, staat er niet bij vermeld. Dus zo dom was ik nog niet. Maar, mochten jullie richting Doorn rijden vandaag om ook te gaan kijken, informeer eerst even of dat huis daar wel echt in de buurt is. In het Jagerhuis hangen ze niet meer hoor!

Aangezien de roze snoepjes goed hun werk deden heb ik toch nog even zitten borduren, gisteravond. Twee KRO detectives gekeken en toen ik naar bed ging om heel laat, was het middenvak dan ook helemaal met kruissteekjes opgevuld

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

en de eerste lijntjes gemaakt

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Dat staat gelijk een stuk beter, die lijntjes. De firma stuurt wel de kleuren garen op die ik te kort kwam. Maar het kan wel zes weken duren voor dat van Amerika hier is. Dus ben ik blij dat ik zelf wat strengetjes gehaald heb. Linda is al zeven maanden (ruim) zwanger, dan zou het nooit op tijd in mijn bedje liggen. Kan toch niet… zeg nou zelf? Nou ja, het volgende is, ik moet ook nog een bedje versieren. Want de schroeven zijn en blijven foetsie, net als alle andere babyspulletjes. Toch eindelijk morgen dat mooie campingbed maar bestellen. Dat is ook in hoogte verstelbaar en dat moeten we hebben. Maar daarover zal ik later vast nog wel eens bloggen.

Advertenties

2 Reacties to “Heb ik weer”

  1. Balen zeg dat verhaal van Doorn, Aerdenburg is een revalidatiecentrum volgens mij, dus zal best wel aangegeven staan, maar anders dan je verwacht. Doorn is een dorp πŸ˜‰
    Dat verhaal van die stof verknippen komt me zo bekend voor, soms denk je teveel vooruit en blijkt dat het niet handig was, komt me regelmatig voor πŸ˜‰ Niet teveel van die roze snoepjes eten he, beter even langs de dokter of fysiotherapeut gaan (of allebei), met dit soort dingen moet je niet spotten, maar misschien dat de leeftijd ook mee speelt, ik heb er regelmatig problemen mee, maar ja dat krijg je met mijn werk en hobby ernaast πŸ˜‰ sterkte!

    • Hoi hoi

      Dank je wel voor de info. En aan een revalidatiecentrum had ik echt niet gedacht, nee. Maar ik heb er ook nergens een bord met die naam gezien. Ach, er zijn ergere dingen in de wereld.
      Trouwens, mijn fysiotherapeut heeft me gisteren heel goed geholpen, de ergste pijn is gelukkig weg, kan het weer af zonder het roze snoepgoed, gelukkig.
      Ben ook blij te lezen dat ik niet de enige ben die zulke knipacties uitvoert. En of dat aan de leeftijd ligt? Ik denk eerder te vlug willen zijn en verkeerd inschatten. Als ja al zo oud bent πŸ™‚ moeten we eerder de wijsheid in pacht hebben (grapje)
      Creatieve groetjes en bedankt voor je reactie, Succes met je ‘dingen’ voor het nieuwe seizoen. Dat rode stofje zag er wat mij betreft prima uit.
      Jenny


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: