decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

oh wat een week….

Augustus is al weer over gegaan in september. In dat eerste weekend heb ik foto’s gemaakt op het Handwerkfestijn.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Wat een bijzonder leuk evenement en dat allemaal voor het goede doel, het diabetesfonds. Aardige mensen ontmoet en dat vind ik vooral leuk. Een praatje hier, een gesprekje daar. Leuk om te kijken hoe mensen reageren. zo was er de man die met vele dozen en tassen rustig op zijn vrouw wachtte. Ondanks de vele bolletjes wol die al op zolder lagen, kon de inhoud van deze dozen en tassen daar gerust nog bij. Ze zou het in geen tien winters weggewerkt krijgen, dacht hij zo. Maar ach, hij vond het prima. Bij een houten huisje stond een lange man. zijn gezicht draaide steeds ongeduldig naar binnen. Komt ze nou nog niet? Na een poosje zie ik hem een lege bananendoos ophalen aan de zijkant. ah, gelukkig voor hem, er zit schot in de zaak. Nou ja, dat kon ik wel denken maar dat wil niet zeggen dat dat ook zo is. Hij bleef buiten staan, maar zijn metgezel was nog druk met het uitzoeken van kleurtjes en bolletjes. En er lag genoeg waaruit gekozen kon worden, vooral op de vrijdag.

Deze week was Linda ook een paar daagjes ziek, dus kwam ze lekker bij mama uitzieken. Dat hield ook in dat Ryan lekker meespookte ’s nachts. En wie liep dus heen en weer om hem niet de hele buurt wakker te laten brullen? Juist! Oma 🙂

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Woensdagmiddag hebben we besloten nog een weekje weg te gaan. Linda had een aanbieding en daar hebben we nog snel even gebruik van gemaakt. Vrijdag al weg…. oeps!

Woensdagavond is de musical Ruth dan echt van start gegaan. De spelers hebben het script en hebben zitten lezen. De koorleden hebben de muziek en de eerste nummers zijn even kort doorgezongen. Jongens wat klinkt het toch goed. Wat heerlijk om weer met elkaar aan de slag te gaan. En, als ik in de wandelgangen goed geluisterd heb, heb ik de rollen al aardig goed ingedeeld. Benieuwd wat morgen de definitieve beslissing van de directie zal gaan worden.

Het begon woensdagavond al. Overmatig warm, een knoop in de maag, het gevoel dat het eten er weer uit komt. al zou dat voor mij een grote uitzondering zijn, maar goed, soms… Even een rondje lopen met Ryan in de kinderwagen zodat hij in slaap zou vallen was nog niet zo’n slecht plan. Het knapte wat op. Om daarna als een blok beton weer terug te vallen en me zo beroerd als een konijn te maken. vooral de hoofdpijn was daarbij vreeslijk. Donderdagmorgen ging het nog, maar die middag heb ik een gat in de dag geslapen. Het was dat Carin me even wakker kwam maken om toch maar iets te eten want anders….

Vrijdagmorgen. De koffer moet nog gepakt worden en ook moeten er nog wat boodschappen gedaan worden, want er moet wel gegeten worden. Gelukkig is de hoofdpijn gezakt en kan ik weer wat helderder uit mijn ogen kijken. Ook moet de auto van Carin naar de garage voor periodiek onderhoud, hoe kun je alles zo op één dag plannen? En natuurlijk liep het allemaal wat uit, maar dan is er ook wel iets extra’s nagekeken.

De heenweg stond vol file’s, pas op het laatste eind konden we lekker doorrijden. Natuurlijk wilde mijn kleinzoon onderweg te eten hebben. Dus op een parkeerplaats was Linda zo goed om toch zijn buik te vullen. Het tweede deel van de reis ging dan ook met een behoorlijk geluidsniveau lager.

Het huisje is voor ons vieren ruim genoeg. Alleen het babybedje kan hier nergens staan. Dus heb bovenste bed van het (mini)stapelbed hebben we als ledikantje ingericht. Daar ligt Ryan prinsheerlijk in, nou ja, als hij niet in de wagen of bij zijn mama ligt te pitten. Of, zoals nu, op een kleed op de tafel. En hij kraait nu ook steeds zo leuk.

Zaterdag hebben we eerst Weert onveilig gemaakt. Er moet tenslotte ook gegeten worden, toch? ’s Middags hebben we een beeldenexpositie bezocht. Deze beelden stonden bij CIRO, een expertisecentrum voor chronisch orgaanfalen. Pfff… dat staat er op. Daar stonden prachtige beelden tussen. Ik  zal er een paar laten zien:

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAKONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAKONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Er stonden nog beelden van glas, van brons en van hout. Als je alle foto’s een keer wilt zien kom je maar langs. 😉

Gisteren zijn we naar een kunstmarkt geweest in Budel. Wat is dat leuk. Allerlei kunstenaars uit de buurt presenteren hun werk. Daar zijn ook kunstwerken te koop, voor wie dat wil en kan betalen. Hoewel, er waren best betaalbare dingen bij maar dat was vaak klein spul en sieraden. Zo was er iemand die leer bewerkte of kleding maakte van vilt. Twee kramen met hoeden. Schilderijen in allerlei soorten en maten. Sculpturen, glaswerk en bronzen beelden. En ook een gaaf idee voor de Paasnachtwake. De eerste contacten hebben we alvast gelegd en de mevrouw in kwestie is al enthousiast. Dus als de groep het leuk vind ……

Nu is het dus maandagmorgen. Carin is weer een beetje opgeknapt, die was gisteravond niet erg lekker. De bekende verschijnselen alleen zonder hoofdpijn, gelukkig voor haar. Linda staat ontbijt te maken, Ryan ligt op tafel te brullen om aandacht. Buiten schijnt het zonnetje en het voorspelt een mooie dag. We hebben nog geen idee wat we gaan doen vandaag, maar dat zal wel goed komen. Jullie lezen het vast nog wel…. eens….

Advertenties

Geen reacties to “oh wat een week….”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: