decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Zo aan het einde van het jaar….

….kijk je terug naar wat er allemaal is gebeurt. Het journaal laat de nieuwspunten in flitsen zien. Het sportoverzicht laat alle hoogte en diepte punten van dit jaar ook nog eens de revue passeren en ook menig ander praatprogramma kijkt terug met een (bekende) Nederlander als gast.

Als ik zelf moet zeggen wat het mooiste was van 2013 is dat met stip de geboorte van Ryan. En het is zo wonderlijk dat hij er nu al, bijna 5 maanden oud, al zo helemaal bij hoort en niet meer weg te denken is. En wat is het genieten van zo’n klein hummeltje.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De laatste maand heeft ook leuke dingen gegeven. Het Speed Painten for Christmas was een succes. Mede dank zij Herma en Anneke, die de jeugd goed aan het werk hebben gezet en er de mooiste dingen uit hebben gekregen. Niet alles is even goed gelukt. Maar vaak haal je er dan toch wel uit dat ze er die middag zaten omdat het moest van hun vader en/of moeder. Jammer! Maar voor de rest heeft dat de pret echt niet gedrukt.

Het thema “ik was er gelukkig bij” was ook zeker niet het makkelijkste onderwerp om over te schilderen. Liefde, muziek en de regenboog kwamen wel heel vaak te voorschijn bij het geluksgevoel. En dat de actie goed gelukt is blijkt wel dat ze 150 euro hebben meegenomen naar Serious Request. Had veel meer kunnen zijn, maar ja, er liepen een paar acties tegelijk en je kan het geld maar één keer uitgeven. En dus gingen de moten zalm iets beter over de toonbank dan de kunt. Volgend jaar gaan we dat beter coördineren 🙂

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Nog een evenement wat een warm plekje in mijn hart heeft: de Kerstdoemiddag. Altijd een feest om dat samen met Poulina te organiseren en uit te denken. Dit jaar met hulp van Linda en Pieter is het een groot schapenfeest geworden. En zonder Marcel hadden we zeker geen kerstspel gehad, dus ook hem moet ik niet vergeten.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Groot en klein zocht in alle etalages naar de schapen. En wat is ons dorp dan geweldig, er is geen winkelier geweest die nee zei, toen we kwamen vragen of er een schaap in de etalage mocht overnachten. Verre van dat zelfs. Er waren er bij waar we er veel meer dan één mochten laten logeren. De herders hadden het er maar wat druk mee om te onthouden waar hun schapen dan terug te vinden zouden zijn.

En dit zijn de sterspelers van het kerstspel ‘De vier lichtjes’

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

En wat deden ze het goed. Ze hebben maar één middag om het goed in te studeren en het lukt Marcel elk jaar weer er een prachtig spel van te maken. De spelers zijn weer prachtig aangekleed door de dames van de Bijbelse Taferelen en het podium zag er prachtig uit omdat Sybolt en zijn mannen dat goed hadden opgezet. Verder zorgde het geluidsteam voor licht en geluid. zodat iedereen het spel goed kon zien en horen. Groots. Volgend jaar weer?

Anderhalve week geleden ben ik met Jet naar Den Haag geweest. Een supergezellige dag. We begonnen met een museumpje pakken,

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Hier was kleding van Coco Chanel te zien. zo gaaf!

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ik hoef het zelf niet zo nodig aan, maar vind het wel helemaal leuk om te kijken hoe iets in elkaar zit. Of ik er zelf weer een idee uit kan halen voor de musical en verder gewoon genieten en terugdenken aan de tijd dat ik klein meisje was en dit door DE dames gedragen werd. Ik weet het eigenlijk alleen van de foto’s hoor, mijn oma droeg zo iets echt niet. Hoewel ze wel met haar tijd meeging was dit vast boven budget. Na het bezoek hebben we heerlijk samen gegeten en nog even een bezoekje aan haar werk en de tweede kamer gebracht (dat houdt ook met elkaar verband). Langs het gebouw ben ik diverse malen gelopen, ooit ook nog eens er doorheen., maar nooit zo echt binnen geweest. En ja, Jet kent er de geheimen dus…. ja, ik ben helemaal op de hoogte 🙂

Ook ben ik naar een Kerstconcert geweest waar DeeVee ook optrad. Een leuke avond en, sorry voor de organisatie, het optreden van DeeVee was ook het beste van de avond. Hoewel de zangeres Daniëlle er ook zeker mocht zijn. Alleen het was allemaal zo hetzelfde bij hen. Er was ook een man en een vrouw die pantomime speelden. Die hadden van mij echt niet gehoeven. Dat leidt meer af dan dat het aanvult. Of deden ze het misschien niet zo goed….? Het was geen pantomime en geen dans het was…. rommelig. Op een gegeven moment begon hij onverwachts met vlaggetjes te zwaaien, net bij een nummer dat Jezus geboren zou worden. Moest hij de landingsplaats aangeven? Ze deden echt hun best, maar bij mij kwam dat niet aan. Gelukkig bij mijn buurvrouw ook niet, die kreeg er echt de slappe lach van.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ha, nu jullie de foto gezien hebben denken jullie vast dat ik bevooroordeeld ben… wat natuurlijk ook wel een beetje zo is, maar echt, vooral het nummer dat de bells vertellen dat Jezus is geboren (ben de titel weer even kwijt)  bezorgd me keer op keer weer kippenvel. Zo mooi. Ik hoop echt dat Erik-Jan volgend jaar vijf keer (of meer) gaat oefenen en dat we dat dan gaan zingen.

Dan zijn we nog een dagje naar vrienden geweest,  bij Hilda en Wim heeft Ryan zijn ogen uitgekeken naar het treintje en alle lichtjes die al dan niet knipperen. Hij vond het zo mooi.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ik weet dat mijn fototoestel nodig aan vervanging toe is, maar dit is wat waziger omdat ik door het raam aan het fotograferen was. En dat geeft nog meer ‘ruis’ op de foto dan normaal al het geval is. Maar je ziet hoe mooi die kleine het vind. Hij zou die trein wel willen pakken 🙂

En dan deze laatste dagen…. een klein beetje in de lappenmand. Niet ziek genoeg om mijn bed in te kruipen maar te belabberd om iets te doen. Ik ruim de computer nu maar op, zet de foto’s eindelijk in de juiste volgorde. En schrijf maar weer eens een blogje. Ik zit nog steeds in mijn pyjama, ook een unicum. De was hangt inmiddels wel, maar twee trappen beklimmen is net zoiets als de Mout Everest achterstevoren oplopen. Een hele onderneming dus. Maar zo beroerd als Hilda en Wim er aan toe zijn heb ik niet, dus dat troost weer. Gelukkig is er de Top 2000 en dat maakt de dagen weer helemaal goed. Al dagen is de tv niet aan geweest voor beelden. Het geluid komt wel via de tv omdat mijn radio spontaan rookwolken gaf in plaats van geluid. En ik hoop ook echt dat ik overmorgen oliebollen kan gaan bakken. Want die zijn altijd lekkerder dan die dure stuiterballen van de winkels. (op een enkele winkel na dan, maar ja, dan sta je net zo lang in de rij als dat het bakken duurt).

De kans is klein dat ik voor het eind van het jaar nog een blogje schrijf, al weet je dat bij mij maar nooit, Want er ligt nog een breiwerkje dat opschiet en misschien kan ik nog een bommetje afmaken. Maar stel je voor dat…. dan wens ik jullie al vast een heel goede jaarwisseling toe. Hou het veilig en denk om die vliegende projectielen die uit het buitenland komen en niet zo veilig lijken te zijn. Voor volgend jaar heel veel goeds gewenst en vooral veel liefde en creativiteit.

Advertenties

Geen reacties to “Zo aan het einde van het jaar….”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: