decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

trotse oma

Je neemt je voor een heleboel te gaan doen, deze week. De kleding van de musical moet nu echt vorm gaan krijgen. En al liggen de ideeën er wel, ze moeten nog wel uitgevoerd worden. De afspraak is naar volgende week verzet dus… kan je nog even niet echt iets doen. Zo jammer!

Ik heb tussen de bedrijven door nog wel wat zitten borduren.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Het rood wordt steeds een tintje lichter, al is dat hierop nauwelijks te zien. Het werkt wel aanstekelijk want, ja ja, ook Linda zit nu op de bank met een borduurlap en tig kleurtjes zijde. En ook dat ziet er al heel leuk en kleurrijk uit.

Ook is de trui af met natuurlijk een paar bijpassende sloffen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Ik ben niet echt een sportfanaat. Krijg zo af en toe wel iets mee of vang wat op. Maar om te zeggen dat ik alle ins en outs weet, bij lange na niet. Toch vind ik het heel jammer dat de Olympische Spelen vandaag worden afgesloten. Een klein beetje om de sport en alle gewonnen medailles. En natuurlijk was er een incidentje bij de mannenploeg, dat kon ook haast niet anders. Natuurlijk ben ik blij dat alles zonder geweld en aanslagen is verlopen. Maar heel jammer vind ik het dat de leader van OS-sport nu  gaat verdwijnen van de beeldbuis. Ik vind hem echt prachtig. Toch is dat niet de echte reden, nee, ik geniet van mijn kleinzoon.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Hierboven zie je hem druk in de weer met de ringen van de piramide, er is geen leuker spelletje dan de ringen door de kamer te gooien en er achteraan te kruipen. Daar kan hij tijden zoet mee zijn. Totdat…. de NOS weer het muziekje en de plaatjes toont van de leader….

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Dan kruipt hij zo snel hij kan naar de hoek van het kleed om te kijken. Ademloos…. Zo ontzettend lief… Daarom alleen vind ik het heel vervelend dat de spelen nu zijn afgelopen.

Natuurlijk heb ik dit muziekje op de band staan, maar dat werkt zo vervelend, dat heen en weer spoelen op een machine die niet elke keer zijn medewerking daaraan geeft.

Maandag begon het al dat we dachten dat Ryan niet zo lekker in zijn vel zat. Veel huilen en alles gaat dat mondje maar in. Woensdag was ook al hangdag maar de donderdag won het. Ik mocht oppassen, die dag, en ik heb hem bijna de hele dag op schoot gehad. Tegen je aan hangen, knuisje in de mond en heel veel huilen. Zijn ogen zagen er niet uit van de gele prut die er alsmaar uitkwam/komt. Als hij weer sliep lag ik hem in zijn bedje. Hoe vaak ik die dag de trap niet op en af ben geweest, geen idee, maar het was wel heel vaak. Vrijdag ging het iets beter, toen was zijn mama er ook weer, dat scheelt al enorm, vooral met traplopen 🙂

Toch staat de ontwikkeling van een kind niet stil, ook al is hij niet lekker. Maandagmorgen riep mijn trouwe hulp “Kijk nou toch eens!”  Linda en ik draaien ons om naar de box en zie daar, wie hing daar over de rand? Ryan. Hij trok zich al die tijd al wel iets op, zat af en toe zelfs al op zijn knieën, maar nu stond de kleine boef over de rand naar beneden te kijken. Je kunt wel raden wat we gelijk met de bodem van die box gedaan hebben, juist, we hebben hem naar het dieptepunt laten zakken. Gisteren waren we op verjaardagsvisite en natuurlijk vertel je zo wat de kleine man al doet, als dat gevraagd wordt. Nee, zes en een halve maand oud en dan al staan? Nee dat kon echt nog niet. Even later kroop Ryan over de grond. Bij de salontafel vond hij houvast aan de poot, zat op zijn knietjes, en toen, ja hoor, daar stond meneer. Moet je dan de ‘volle kamer’ eens horen 🙂 Hij doet het echt zelf! Ja ja, dat weten we al. En van mij had dat nog wel even mogen wachten hoor. Het is nu wel heel diep als je Ryan uit de box wil pakken. En al kan ik een kant openklappen, ook dat werkt niet zo handig. Ik wil volgende keer een box met een deurtje, kan dat ook?

O ja, moet ik ook nog heeeeel iets even melden, Ryan heeft sinds gisteren ook zijn eerst tandje erdoor. Mogelijk zelfs twee puntjes, dat konden we niet zo goed zien.

De creativiteit ligt wel even stil als je de hele week met een ziek jongetje optrekt. Toch ben ik al wel weer begonnen aan een nieuw project: een vestje.  Op twee ruitjesblaadjes staat een hele trein uitgeschreven

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

en die ga ik proberen in dat vest in te breien. De eerste poging is al uitgehaald. Ergens was er een telfoutje gemaakt. Het eerste gedeelte hield 9 steken en de tweede kant hield 11 steken over. Hé dat klopt niet. Het zijn veel steken op de naald, 121 om precies te zijn, en als je er dan al vier naalden op hebt zitten is uithalen lastig. Toch heb ik dat wel gedaan. Een ander ziet het wellicht niet eens, maar ik zou elke keer als Ryan dat vest aan heeft denken van oeps, dat zit niet netjes.

Nu staan de wielen al weer op de rails

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

en als het meezit komt de trein ook nog wel…. 🙂 Misschien met wat vertraging door dat uithalen, maar komen doet ie….

Advertenties

Geen reacties to “trotse oma”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: