decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Van linoleum snijden tot tafelkleed

Terwijl ik nu binnen achter mijn computer zit oogt het buiten onheilspellend donker. Het zonnetje, dat net nog uitbundig de tuin in een warme gloed zette, is helemaal verdwenen. Ik zag nog net een regenboog oplossen in de donkere lucht. Oeps! die lucht voorspeld niet veel goeds.

Maar gelukkig zit ik binnen en daar brandt de kachel, want ik vind het maar akelig koud. Of ligt dat aan mij? We zijn gewoon teveel verwend. Neem nou zaterdag. Kan je heerlijk buiten aan tafel zitten werken. Zonnetje erbij, een beetje wind…. heerlijk. Voor de Paasnachtwake zijn we het linoleum snijden gaan uitproberen. Want ik heb het ooit gedaan en er bloemblaadjes mee gemaakt en die mal heb ik gebruikt om gordijntjes te maken, met groen, blauw en geel was dat heel apart. Ik ga nog eens zoeken of ik die nog ergens heb, die gordijntjes. Vast.

Linda heeft het logo van de Paasnachtwake gemaakt en een autootje. Zelf ben ik een beetje gezwicht voor een voorbeeld uit een mail van een Amerikaans blad. Harten drukken en bewerken met draad en palletjes. Dat is meer mijn ding.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

De harten zijn inmiddels zover uitgegutst dat we het kunnen gaan proberen af te drukken. Dat is een klusje voor vanmorgen of morgenmiddag.  We gaan het met textielverf doen en we hopen dat de jongeren zelf een T-shirt meenemen om hun werk op te drukken. Voor het geval dat niet zo is gaan we eerst nog even kijken of dat ook op schilderdoekjes wil.  Vast wel, maar wel zeker weten voor je zoiets aanbied.

Voor de musical had ik van diverse kanten lappen stof gekregen. Kijk maar of je het gebruiken kunt, ik hoef het niet terug. Daar was oa ook de tas met stropdassen bij die inmiddels hoedjes zijn geworden. Lappen die ik dacht te kunnen gebruiken heb ik apart gelegd, de rest kwam in een doos op het overloopje. Komt straks wel… Maar ja, dat straks werd wel wat later en de stapel hoopte zich op tot een berg. Dat betekend dat er opgeruimd moest worden wilde ik nog ergens achterin bij de planken kunnen komen. Met een aantal lappen kan ik niets, die gaan naar de kledingcontainer.  Want dat ik er niets mee kan wil niet zeggen dat ook een ander niets met de stof wil proberen. De overige lappen zijn uitgezocht en opgevouwen. Daar moet ik nu een plekje achter het schot voor gaan vinden…. 😉

Tussen al die materialen lag ook een tafelkleed, Niet gelijk mijn favoriete kleur maar…. daar kun je wel heel veel mee doen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Tja, een strijkbout zal geen luxe zijn. Maar eerst maar eens bedenken wat ik er precies mee wil. Zal ik de techniek van de labels hierop toepassen? Tekenen en fixeren? Of zal ik er een mooie rand omheen haken? Mooi kleurtje dat het middenstuk ophaalt. Of zal ik er figuren op appliqueren? Ik heb wel een leuke tekening met kippetjes en hartjesbloemen. Of zal ik nog een plaatje linoleum halen en er iets op gaan drukken? Dat kan natuurlijk ook. De stof is niet af te tellen dus kruisjes borduren zie ik niet zo zitten, al hoe wel…. met stiksteken en opvulsteken en zo kan er ook wel iets heel moois ontstaan. Zucht… ik ga er nog maar een nachtje over slapen, ik vind gewoon veel te veel dingen leuk om te doen.

Verder is het onderste vak af van mijn borduurwerkje. Het eind van de tekst staat en ook de tafel zou al op de poten kunnen staan, al zijn die nog niet helemaal af. Het is wel heel fijne stof dus ik moet goed kijken en af en toe terug omdat de kruisjes net niet mooi genoeg zijn naar mijn zin.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

We moeten overigens nog iets uit gaan proberen deze week: emailleren. Dat hebben we al vaker gedaan, maar even de kennis weer opfrissen en dan doorgeven aan degene die deze workshop gaat begeleiden. We hebben de oven en het materiaal weer bij Ton gehaald van de Watermanshop in Schagen. Wel een eindje uit de buurt, ik weet het, maar ja een goed adresje moet je trouw blijven, toch? Nadat we de oven opgehaald hadden hebben we bij een klein meertje (achter een zwembad) ons broodje gegeten. Heerlijk in het zonnetje zittend en genietend van het prachtige uitzicht over het Noord-Hollandse land. Daar was ook een klein strandje bij. En natuurlijk hebben we Ryan even in het zand gezet. Totdat hij zand eten wel een leuk tijdverdrijf begon te vinden. Daarvoor had hij echt met zijn handjes zitten voelen wat het nu toch was waar hij ingezet werd. Daarna liet hij het zand tussen zijn vingertjes door glijden en probeerde hij er hard in te knijpen. Zo schattig. Maar toen het steeds weer richting mond ging heeft Linda hem er toch maar uitgehaald. Zand schuurt de maag, zeggen ze, maar wie weet wat er hier allemaal inzit….

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Buiten was het zonnetje weer even zichtbaar, om nu weer plaats te maken voor een regenbui. Hadden ze voor vandaag niet overwegend droog voorspeld? Ach ja, voorspellingen komen lang niet altijd uit, dat zie je maar weer….

Advertenties

Geen reacties to “Van linoleum snijden tot tafelkleed”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: