decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Imst

Nu ik dit blogje aan het schrijven ben, trekken er grote mistflarden door het dal. Het heeft gisteravond voor het eert echt geregend, hier in Fliess. Niet dat wij daar iets van gemerkt hebben, verder, maar het was er wel. We zien het regenen aan de andere kant van de berg en ook hier en daar vangen we wel eens een spatje op, maar echt last van de regen hebben we nog niet gehad. En ach, wat is last hebben van… De jassen liggen nog steeds ongebruikt achter in de auto. En dat wilden we eigenlijk wel graag zo houden. Gisteren zijn we naar Imst gereden. Heen via de toeristische route. Prachtige vergezichten en heel veel haarspeldbochten. In één van de vele dorpjes stond een bord dat er een weg versperd was. Maar wie wat waar, we werden er geen wijs uit. Dus… juist gewoon de weg in gaan en dan zien we wel. Vlak na dit bord waren er inderdaad wegwerkzaamheden. Nou, om hier voor om te moeten rijden. Wij verder. Kilometers verder kwam er dit bord te staan… 06 01 (51) Tja, logisch dat het hier zo heerlijk rustig was 🙂 De omleiding is dan nog leuk ook. Er staat aan het begin een bord en daarna zoek je het maar uit. Nu kon je in het begin ook niet anders, dus vervolgen we de weg de andere kant op. Overal staan mannetje met bordjes. De ene kant van het bord heeft een groene cirkel, de andere kant een rode. Een soort van spiegelei zoals de conducteur dat vroeger had. De NS heeft ze vast doorverkocht aan de Oostenrijkers. Alleen, ze hadden er dan gelijk een cursus bij moeten geven hoe die bordjes in het verkeer te gebruiken. Want echt, ze houden de bordjes braaf omhoog, maar dat doen ze dus aan beide kanten van de opbreking of wat er ook mag zijn. En ja, dan kom je elkaar dan toch nog tegen op een stukje weg wat daar niet voor geschikt is. Als je dan allebei een beetje inschikt gaat het prima, maar ja, daar hoef je geen mannetjes voor neer te zetten. 06 01 (71) Tanken is niet iets wat je graag doet, maar wil je ergens komen dan zul je toch een keer de tank moeten vullen. Hier is dat haast een feestje. 06 01 (86) En dat bij een bijna lege tank. Nou ja, leeg. Soms konden we nog 170 km rijden, dan weer 122, en soms zelfs nog maar 78. Dan toch maar een paar litertjes erin gooien, kunnen we voorlopig weer rijden zonder zorgen te hebben of de tank nu wel of niet vol zit. Oké, dan nu op naar Imst. Daar was vast iets aan de hand, maar wat? Geen idee. Alleen als we voor elke politieauto een euro hadden gehad, en voor elke agent ook, dan hadden we gisteren gratis kunnen eten. 06 01 (106) De stoere agent achter Carin bleef maar naar ons kijken. Behalve als we zijn richting op keken, dan ging hij snel of met de jongens praten, of stoer de weg afkijken naar… ja, naar wat eigenlijk. Op de hoek staat een prachtige gele kerk met mooie muurschilderingen, er is een kleine waterval met een enorm groot beeld erboven en ja, dat moeten we toch even op de foto zetten. Waarschijnlijk vond hij dat heel verdacht. Wij hebben ons niets van de man aangetrokken en zijn uiteindelijk deze tocht begonnen… 06 01 (117) Je klimt dan langs allerlei watervallen en mooie uitzichtpunten. Er schijnt onderweg een Pestkapel te staan en een Mariakirche. Wellicht ook nog wel één van de achttien bronnen. Goed, wij op pad. Het begin is goed te lopen. Daarna wordt het licht klauteren. Maar met een houten hek aan de ene en een ijzeren draad aan de andere kant is het goed te doen. Maar hoe hoger we komen, hoe moeilijker het pad wordt. Maar goed dat we stevige wandelschoenen aan hebben. Het water maakt veel kabaal als het naar beneden spettert. Maar op een soort van brug overleggen we toch even. Waarom? Nou als ik het pad zo verder bekijk en de hoogte ervan, dan denk ik toch maar dat ik naar beneden ga. Ik vind dit reuze vervelend voor Carin, maar mijn hart klopt als een gek als ik zo langs die berg klim. En dat is niet van de inspanningen die we leveren, als is het best een beetje meer dan gewoon wandelen. En het pad naar boven ziet er niet veel beter uit. Het is maar een kilometer of vijf, dacht ik, maar je doet er al drie uur over om die af te leggen. Dat had me beneden al moeten waarschuwen… dit is niets voor Jenny! Carin besluit om mee terug te gaan. Want je hebt echt geen idee hoe zwaar het verder nog wordt, hoe lang je er nu echt over doet en, waar je uitkomt en… we komen steeds meer mensen tegen die terug komen. De man en vrouw die vlak voor ons de pas er in zette, komen ook vlak achter ons aan het dorp weer in. 06 01 (175) Het naar beneden denderende water is prachtig om te zien. De natuur is hier wonderschoon. Maar hier houdt het echt op. We nemen gewoon de weg. Ik denk ook niet dat we veel spijt van die beslissing moeten hebben. Toen we in het begin van de schlucht een foto stonden te maken, werden we ingehaald door een forse man en een slanke vrouw. Stevig stappend en gewapend met (wandel)stokken haalden zij ons in. Toen we om half vier/vier uur bij de Informatie van Imst nog even stonden te neuzen in de folders kwamen zij van de schlucht terug. Natuurlijk weet je niet wat ze onderweg gedaan hebben, of ze een uitstapje van de route hebben gemaakt of wat dan ook. Maar ik ben blij dat ik dit niet heb uitgeprobeerd.  Ik heb wel een tip voor de Oostenrijkse VVV, zet er even bij dat je er niet met wandelwagens overheen kunt, of rolstoelen. Dat je stevige schoenen aan moet hebben en dat je de handtasjes ook maar beter thuis kunt laten. Want we kwamen een viertal mensen op behoorlijke leeftijd tegen die ook deze schlucht wilden gaan wandelen. Tja, nu weet je het maar nooit. Maar ik vermoed dat ze nog niet zo ver zijn gekomen als wij. Het stel met de kinderwagen ging zover ze konden komen en dan weer terug. Maar die waren zo slim om aan ons te vragen of je wel naar boven kon met die kleine zo in de wagen. Niet dus! Imst is een leuk plaatsje. Veel gekleurde huizen en veel kerken en kapelletjes. Maar ook heel onverwachte dingen. Wat zouden ze bijvoorbeeld hierin verborgen houden? 06 01 (133) De meeste zitten nog met een stevig hangslot dicht. Het dak is zo lek als een mandje en de brandnetels zorgen er anders wel voor dat je er niet in kruipt. 06 01 (129) Het voorstuk is tegen de berg aangebouwd. Maar aangezien er zo hier en daar ook ramen in de berg zitten, kon dit wel eens een uitgeholde berg zijn. Kun je daar fijn in wonen? 06 01 (127) Dit kwamen we ook een paar keer tegen. Het zijn volgens ons gevels van boeren bedrijfjes en het kruis is van maiskolven gemaakt. Bijzonder hè? De burgemeester is een belangrijk man  die zich ook met heel veel zaken bezig houdt: 06 01 (146) openbare orde en veiligheid en oa ook met 06 01 (207) Moe en voldaan zijn we thuis gekomen nadat we in Landeck nog even boodschappen hadden gedaan. Want ja, ook James heeft vakantie en dus moeten we zelf ons kostje koken. Als we gisteren nu zo slim waren geweest iets makkelijks mee te nemen. Nee gaan we kool met kerrie eten… en die kool moest eerst nog gesneden worden ook. Maar.. het was wel erg lekker, dat scheelt dan al weer. De laag hangende wolken zweven nog steeds door het dal. Al zie ik nu wel meer van de berg tegenover ons en het dorpje. Zal het echt zo’n regendag worden als voorspeld of valt het allemaal wel mee en is de meeste regen vannacht gevallen. Tja, we wachten het wel af… we zullen ons ook vandaag best wel vermaken. 06 01 (217)   vakantiegroetjes….

Advertenties

Geen reacties to “Imst”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: