decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Drie landen

Is de bewegwijzering in België soms onduidelijk en op het allerlaatste moment. Ook in Oostenrijk weten ze er weg mee. Euh, of niet? Nou ja, we hadden zo iets van als we vandaag nou eens naar St Anton am Arlberg gaan. Wandelschoenen mee voor de sculpturentocht. Dan zijn we wel weer een dagje zoet.

Maar zodra je hier richting de A12 rijdt moet je gelijk een keuze maken en die is daar niet makkelijk te nemen in een paar tellen. Het is daar heel onoverzichtelijk en de bordjes hangen nou niet echt zo dat je gelijk snapt wat de bedoeling is. Carin nam netjes de afslag, zoals we dat in Nederland zouden doen om op de snelweg te komen.  Maar die afslag bracht ons niet richting Sankt Anton. Geeft niets, niemand wist dat we zouden komen, dus we rijden deze weg door en zien wel waar we uitkomen. Het bleek de weg naar Nauders te zijn. Oh, daar wilden we toch nog heen, doen we dat vandaag. Had je gedacht! De weg naar Nauders was gespert en we moesten gewoon rechts aanhouden. En dan….. tja, dan kom je gewoon in Zwitserland uit.

07 02 (37)

Twee douanebeambten keken keurig in elke auto. O jee, dat wordt of keren of gewoon de weg vragen en of we zo even door mogen, zonder vignet. Af en toe zijn wij gewoon buitenlanders die van niets weten 😉 Het stelt ook allemaal niets voor. Carin vraagt of we zo naar Nauders door kunnen rijden, want ja, we hebben geen vignet. De man glimlacht vriendelijk en zegt dat we door mogen rijden. Danke! en doorgaan. Geen paspoort controle, geen auto doorzoekingen (grapje) of wat dan ook. Zelfs geen vignet kopen, gewoon doorrijden. En dat hebben we gedaan.

Alleen, sta je voor Nauders, weer op Oostenrijks grondgebied overigens, kan je nergens afslaan de stad in. Alles is vanaf deze kant versperd met hekken en omleidingen waar wij geen snars van gesnapt hebben, want er was maar één weg die het plaatsje inging en daar mochten we niet in. De andere hoofdweg was ook al afgesloten. Het is dus niet te bereiken voor ons. Ook de wegenkaart gaf geen alternatief. Ach, zo vanaf de berg af gezien was er niet zo veel bijzonders te ontdekken, we rijden gewoon door en zien wel waar we uitkomen. Ook leuk en spannend.

Waar we dan uitkomen is… ja hoor, in Italië. Hé stond daar niet, vlak over de grens ergens, de meest gefotografeerde toren van Europa? We rijden nog een heel klein stukje door en vinden het meer met de toren.

07 02 (111)

Jammer voor de toren is dat het water zo laag staat. Fijn voor ons is dat we nu een rondje om te toren kunnen lopen. En ja, als je de toren dan van zoveel verschillende kanten op de foto kunt zetten is het logisch dat het de meest gefotografeerde toren van Europa is. 🙂

Maar ook mazzel dat je nu zulk mooi uitzicht hebt op de omgeving. We zien hier Oostenrijkse, Italiaanse en Zwitserse Alpen. Wouw!

07 02 (120)

Dit zijn de besneeuwde toppen richting Italië.

Op de parkeerplaats was het druk met vooral motorrijders en die hadden veel lol met elkaar. Ze wilden met z’n allen op de foto en steeds wisselde de fotograaf. Er stonden genoeg mensen omheen om die foto in één keer te maken maar dit vond men blijkbaar leuker. Het parkeren hier was erg duur, wel 50 cent voor een heel uur (grapje) dus netjes een munt in de automaat gestopt en een kaartje getrokken. We hadden zoiets dat we daarin makkelijk het rondje konden lopen. Nou, we waren ook nog maar net op tijd terug. Want ja, foto’s maken, stenen zoeken, de maquette bekijken. Het vraagt meer tijd dan je denkt. En ook het rondje was toch groter dan zo gedacht.

07 02 (180)

Heel veel stenen hebben hier kleurtjes en ook liggen er heel veel stenen die de zilverkleurige schittering hebben zoals ‘bij ons op de berg’. En ja, we nemen er een paar mee naar huis. Carin heeft een hele mooie gevonden in de vorm van een huis en die de H er in heeft staan. Zo bijzonder.

De stomende zonnestralen (het zou volgens de weersverwachting vandaag moeten gieten van de regen)  lokte ons nog niet naar huis. Wat dan… Kaart open en kijken wat er nog meer te doen is. Serfaus is ook een vakantiedorp, laten we daar eens kijken. Het boekje gaf aan dat er prachtige kapellen staan en er een mooie kerk is. Terug naar Oostenrijk, maar nu via een hele andere route dan de heenweg. Het bord van de versperring was weg en we konden de route terug via Oostenrijk nemen. Nauders konden we nu eventueel wel in, maar dat hebben we maar niet gedaan.

Serfaus ligt heel hoog in de bergen. Het uitzicht is prachtig, Het dorp zelf is uitgestorven. Het enige wat je er tegenkomt zijn werkmensen. Ze meten uit hoe ver de plantenbakken moeten komen te staan (en als je dan terugkomt klopt het voor geen meter), ze verven de brugmuur. Of ze zijn druk met de straat bezig en het oplappen van alle speelmaterialen voor de kinderen. De vele hotels en pensions zijn ook bezig van de winter naar de zomer over te schakelen. Vlak bij de parkeerplaats ligt de Lourdeskapel. Alleen, waar je dan precies heen moet??? Denk nu niet dat we zulke mutsen zijn die geen kaart kunnen lezen of bordjes, maar de Oostenrijkers sturen je om te parkeren ook naar de brandweer. En moet je weer terug voor de echte parkeerplaats.

We zien wel een kapel liggen als we net in het bebouwde gedeelte van het dorp zijn, maar die nodigt nu niet direct uit om omhoog te klimmen, we lopen verder het dorp in. De kerk is inderdaad prachtig. Vooral de kleine kapel ernaast.

07 02 (384)

De muurschilderingen zijn vast heel oud. De staties zijn heel mooi. Daar kreeg ik er twee van op de foto, de rest hing gewoon in een te donkere ruimte en ik wilde er niet flitsen.

07 02 (382)

En er hing een prachtige beeltenis van Jezus en zijn discipelen. Althans, ik denk dat ze dat moeten verbeelden.

07 02 (378)

 

De grote kerk er naast was zoals zo veel Oostenrijkse kerken

07 02 (404)

Hoewel er wel een paar prachtige beelden stonden. Maar goed, ik kan niet alles hier laten zien.

Na Serfaus zijn we naar huis gereden. De souvenirwinkel had wel heel goedkoop ‘mijn pennen’ in allerlei kleurtjes, die heb ik nu maar wel gekocht. Maar verder was het weinig bijzonders. De meneer van de winkel was ook zeer verbaasd toeristen in zijn winkeltje te treffen. Hij heeft echt gevraagd of we met vakantie waren 🙂

Volgens mij had ik afgelopen week al het beeld op de Kaunergrat laten zien. Laat nu beneden aan, vlak voor de afslag naar Fliess, de plaat hangen waar ze uitgehaald zijn, tenminste zo lijkt het.

07 02 (513)

Omdat we steeds richting Landeck gereden zijn hadden we dit nog niet eerder gezien. Ik ga nog proberen er een betere foto van te krijgen, maar dan moeten we er vanaf de andere kant weer langs. Ach, we moeten toch nog naar Anton in Tirol….

Tot slot nog even mijn borduurwerk. Er is weer een maand klaar:

07 02 (522)

Nee, dit is nog niet helemaal klaar. Maar volgens het patroon konden de paaltjes en de wolken onbewerkt blijven. Mmm, vind ik dat mooi? Niet dus…

Dit is een stuk beter, vind je ook niet?

07 02 (524)

Van september staan de eerste kruisje ook al op het linnen. Dat is de enige keer dat de boer een andere kleur shirt en laarzen heeft. Doe ik dat ook of ben ik toch weer eigenwijs… we zullen zien.

Voor nu weer even onze vakantiegroetjes

 

Advertenties

Geen reacties to “Drie landen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: