decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Mannetjesdag

Na regen komt zonneschijn, nu na de regendag vol zonnestralen van donderdag was het gisteren ook al vroeg zonnig en we konden zelfs al vroeg buiten zitten voor een kopje koffie/thee. Vandaag proberen we weer naar Anton in Tirol te rijden. Nu weten we hoe we beneden aan moeten rijden. Voor we definitief op weg gaan eerst nog even de metalen plaat op de foto zetten.

08 01 (15) uitgestanst

Ik kan helaas niet doorlopen want dat is langs deze weg verboden, euh lopen dan, van fotograferen staat niets :). Carin was even het terrein van een bedrijf op gereden maar werd er al snel verjaagd door een hele grote vrachtauto. Zo jammer. We komen nog wel een keer langs. Proberen we het weer. Hoewel het nu al best een goed beeld geeft, toch?

De grote weg hadden we nu in één keer te pakken, en echt, het bord is zo onduidelijk geplaatst dat het echt niet aan ons gelegen heeft dat we de andere baan gepakt hebben. Nu waren we er op voorbereid en ging het goed. Net na Landeck gauw die grote weg af en zijn we de Panoramstrasse Arlberg gaan volgen. Wat heb je dan een mooi uitzicht op de bergen. Gewoon genieten.

Sankt Anton am Arlberg bestaat uit drie dorpen, naast Anton is er ook nog Jacob en Christof (hoop dat ik het goed onthouden heb). Het dorp is heel lang gerekt en een echt wintervakantiedorp. Om iedereen bij zijn juiste slaapplek te krijgen hebben ze hier het dorp in segmenten verdeeld en die hebben allemaal een letter gekregen. Nu is het wel te hopen dat je een goede uitleg bij dit systeem krijgt voor je op pad gaat. O ja, er is een uitleg bij een informatiepunt. Maar het stukje is gewoon overgenomen van Google vertalen en zo hier en daar zijn we wat woorden of letters vergeten.

08 01 (49)

 

Je zal maar moeite hebben met lezen en dan hier op zoek moeten naar je hotel 😉

In het dorp was niet veel te beleven. We wilden de geroemde kerk uit het boekje bezoeken maar daar kun je alleen lopend komen.

08 01 (38)

Dat is geen probleem. Maar ja, dan moet je wel de auto kunnen parkeren. Lopen vanaf Fliess is toch echt even iets te ver, zelfs vanaf Landeck is het nog een best stuk wandelen. Alle P-plaatsen zijn privé terrein en daar mogen alleen de klanten staan. Duurt het even, ach dan zet je de auto neer en is het goed. Maar hoe lang je er over doet naar het kerkje, geen idee. Jammer. We gaan gewoon verder.

Nu zijn we in Lech naar de kerk geweest. Ook prima toch. Om er te komen, in Lech, volg je gewoon de panoramaweg en kom je door een tunnel die ongelooflijk lang is en uit allemaal verschillende bouwstijlen bestaat. Met een puntdak, rond lopend of gewoon als blokkendoos. Sommige delen hebben ramen, andere pilaren of gewoon dichte wanden. Het voorstadje van Lech, Zürs, ziet er verlaten uit. Hier en daar ligt nog wat sneeuw en vlak bij die sneeuw lopen gewoon de koeien buiten. In Lech zitten er hier en daar nog wat mensen op een terrasje. Vooral veel wielrenners die hier even uitpuffen van de klim, denk ik. Maar ook wel wat ouderen die hier ook een kijkje komen nemen.

08 01 (123) waarom zou je je stokken gebruiken

Of zou deze man hier gewoon wonen en zijn dagelijkse gangetje door het dorp maken. We hebben het niet gevraagd.

Ook Lech is uitgestorven op die paar gasten na. Er wordt wel aan de weg gewerkt en bij de kerk staat een grote bouwkraan, maar die moet de stenen naar boven hijsen voor die weg. We lopen een rondje, gaan eigenwijs toch aan de andere kant van de rivier de Lech terug en brengen een bezoekje aan de kerk. De kerk is bijzonder. Er staan allemaal tekeningen op de muren die al behoorlijk oud zijn. Sommige delen zijn ook echt niet meer te zien.

08 01 (222)

Er zijn ook schilderingen gerestaureerd.

08 01 (218)

Zoals deze op de buitenmuur. We bekijken de kerk met gepaste eerbied. De balustrade en de plafonds zijn prachtig. Ook de monumentjes op de begraafplaatsen zijn hier heel anders dan thuis. Veel smeedijzeren kruizen die prachtig versierd zijn of met een Christusbeeld of met aren en wijnranken.

08 01 (250)

 

Op de begraafplaats raakt Carin in gesprek met een oudere man. Hij blijkt al 91 te zijn en verteld zijn levensverhaal in een notendop.

08 01 (263 b)

Hij heeft nog gevochten in Normandië, hoe toepasselijk vandaag. Als jong broekie eerst met de Russen en de Duitsers (of andersom) later heeft hij gewerkt in de keuken van het Amerikaanse leger. Zijn vrouw is 25 jaar geleden al overleden. Hij was er vandaag om de bloemetjes op haar graf water te geven. Vroeger kwam hij hier elke zondag, als hij naar de kerk ging. Tegenwoordig kerken ze in een nieuwe kerk. Hij verteld dat hij schoolmeester was. En dat hij in deze kerk organist is geweest. Dat onze koningin (Juliana) dan kwam bij een dienst en dat hij dat zeer gewaardeerd heeft. Ook heeft hij wel staan praten met Prins Bernhard. De huidige koning kent hij niet, nee, maar wel prinses Irene. Zo leuk… We hebben denk ik wel zes keer auf wiedersehen gezegd, maar telkens wist hij nog weer iets te vertellen. Bijvoorbeeld over de nieuw gebouwde school voor lager en voortgezet onderwijs. Over zijn zwagers die in het leger werkten als officier en soldaat, of die gewoon handwerk-mannen waren. Maar ook over zijn zwager die een belangrijke functie in de kerk had. Hij heeft gezegd welke, maar dat ben ik kwijt. Met hem is hij oa op audiëntie bij de Paus geweest en samen met hem heeft hij geld ingezameld voor de nieuw te bouwen kerk. Dan kom je ook bij allerlei hoge bonzen binnen kerk, gemeente en land. Hij kon heel amusant vertellen en daarbij bleef zijn ene hand maar gaan om alles te benadrukken.

Ook wist hij te vertellen hoe je een huwelijk goed hield. Zijn vrouw was dertien jaar ouder dan hij, maar dat gaf niets. Het bleef goed omdat hij alles deed wat zij zei. Tja, er was niemand die dit kan bevestigen, dus we nemen maar aan dat het dan zo is.

Uiteindelijk moesten we toch echt afscheid nemen, de auto stond naast het politiebureau geparkeerd dus dan letten ze vast heel goed op je kaartje van de parkeerautomaat. Die was al bijna verlopen (we kwamen uiteindelijk ook te laat terug, ooooh, maar er zat geen bekeuring op hoor, zo erg was het nog niet).

We hebben laat ons broodje gegeten en daarna hebben de kaart nog bekeken voor de terugweg. Als we de route verder zouden volgen kwamen we wel heel laat thuis aan. Dan toch maar terug over de zelfde weg. Alleen het laatste gedeelte hebben we over de ‘gewone’ weg gereden en niet over de snelweg.

We kwamen eerst achter en Fin te zitten die zijn auto nodig na moet laten kijken. Helemaal als hij verkeerd schakelde, en dat gebeurde nog al eens, dan stonk de auto verschrikkelijk.

08 01 (355) te drtuk met praten

Daarna kwamen we achter twee kwebbelende heren te zitten die hun hoedje en hun haren belangrijker vonden dan de snelheid op de meter van de auto. 🙂  Soms sukkelde ze echt over de weg, daarna ging hij weer heel even op speed, om dan al snel weer terug te zakken naar rustig aan. Pas in landeck raakten we ze kwijt omdat wij daar gingen parkeren. We hebben het overigens echt niet vervelend gevonden om hier zo lekker rustig achter te rijden hoor. Wie haast had ging er dan zelf maar langs.

In Landeck nog even naar de winkeltjes gelopen op zoek naar een strengetje borduurzijde. Want Carin haar blauwe kleurtje is zo goed als op. En natuurlijk moet ze nog een klein stukje. De man van het winkeltje heeft echt alles overhoop gehaald om haar te kunnen helpen. Dat vond hij zelfs leuk om te doen. Aber leider, geen borduurzijde in de juiste kleur. Het andere winkeltje in het straatje wat stof verkocht en waar een aantal dames verstelwerk zaten te doen, kon haar ook niet helpen. Wel gelijk bij de stofjes gekeken, maar daar niets van meegenomen. Dat zouden wel hele dure metertjes worden dan. Want het was een duur winkeltje, wat de stofjes betrof dan, de rest weet ik niet.

Ook was er de markt. Nou ja, markt. Een stuk of zes kraampjes: brood, worst, groente (hebben een doosje aardbeien meegenomen), tweedehands artikelen, verkoop van honing en eentje met ijs. Daar hebben we ons eerste ijsje van deze vakantie gekocht. En die was lekker, mmmmh… echt Italiaans ijs.

08 01 (401) eerste vakantieijsje van de markt in Landeck

 

Thuis hebben we een spinazieschotel gemaakt met puree van oude-vrouwenbillen-aardappelen.

08 01 (429)

En een crumble met appel en banaan. Weet je, dat smaakt nog heerlijk ook. We zaten wel pas om acht uur aan tafel.

Dat kwam ook omdat Carin haar rechterarm moest bijbruinen. Die is veel lichter bruin dan de linker arm. (grapje)

08 01 (425) dus alleen rechts in de zon houden

Weet je wat ik wel erg vind? Ze hebben ‘onze’ bloemenwei gemaaid. Alle bloemen weg. Er staat nog maar één klaproos. Erg hè? 😉

08 01 (415) ons veldje is gemaaid

Vakantiegroetjes….

Advertenties

Geen reacties to “Mannetjesdag”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: