decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

al weer een week terug

Nou ja, nog net niet helemaal precies. Vorige week om deze tijd reden we terug. Ramen open, lekker weer en meezingend met de cd’s uit het mapje. De dag ervoor hadden we nog heerlijk door het Kaunertal gestruind. Genoten van alle prachtige vergezichten en gedag gezegd tegen de rij figuren bovenop de berg.

14 01 (204)

Terwijl we ’s avonds aan het inpakken zijn, gaat de bel. Onze gastvrouw staat voor de deur met een grote fles Schnaps en drie ‘kleine’ glaasjes. Gelukkig heeft Carin de bel gehoord. Ze komt ons gedag zeggen en even vragen hoe laat we gaan rijden. Ondertussen schenkt ze het doorzichtige goedje al in de glazen…  Ho Stop! We drinken geen alcohol, vinden het niet lekker! Weer een verbaasde blik. Niet lekker? Oh… en al zou ik het lekker gevonden hebben, dan nog mag ik het niet hebben dus… het werd koffie of thee. En een heel goed gesprek. Af en toe met handen en voeten omdat lang niet alle Duitse woorden in Oostenrijk dezelfde betekenis hebben. Heel leuk, zo’n babbeltje met de gastvrouw.  Het maakte ons ook duidelijk waarom er in Zwitserland zulke grote pallets met suiker stonden. (smokkelwaar)

Op vrijdagmorgen hebben we een heel wolkenspel kunnen zien boven de Inn. Zo fascinerend. De dag begon zonnig. Alles was goed te zien. Dan ontstaat er een regenboog boven de berg recht voor ons. Prachtig. En wat blijft hij lang staan. Zal ik Carin wakker maken?

IMG_7361

Niet meer nodig, want als ik dat denk is ie weg. Dan begint het wolkenspel. Eerst een flardje, dan iets meer flard en binnen de kortste keren is alles weg. Geen uitzicht meer. Jakkes, we moeten zo rijden.

IMG_7395

Het inpakken van de auto koste wat meer energie dan je gewend bent. Elke keer moesten we de bijna 50 treden tellende trap weer op. Voor mij elke keer weer even puffen, maar nu ook voor Carin. Want gewoon naar boven rennen doet zij fluitend maar zo met koffers en  tassen is dat toch iets anders. Op vrijdagmorgen de overige spullen erbij gezet en dan kan de deur dichtgetrokken worden.  De terugreis verliep ook voorspoedig. De wegen zijn op zich saai. Maar we vermaken ons zelf door de vrachtwagens van Wolter Koops te tellen (13 in Duitsland en 13 in Nederland). Door de borden langs de weg te fotograferen

IMG_7541

(wat echt nog een hele ‘kunst’ is omdat je soms net te laat drukt, je toestel langzamer is dan gedacht of omdat er nog meer verkeer rijdt – lees vooral vrachtwagens) en om de kentekens om te zetten naar bijpassende teksten als iemand weer eens een rare manoeuvre uithaalt. Want mensenlief, er rijden wat sukkels over de weg. We maken allemaal wel eens een fout(je) maar sommige automobilisten grossieren er in. En als je ze dan een paar keer tegenkomt, bv omdat je gestopt bent voor een kopje koffie en zij niet, dan tref je ze weer…. zucht!

Net als op de heenweg stonden de files aan de andere kant van de weg. Voor ons mazzel. Maar wat hadden we te doen met de mensen die echt uren in de rij hebben moeten staan door wegwerkzaamheden en een kapotte vrachtwagen. Kilometers lang stonden de auto’s op en bijna tegen elkaar. En dan die hete zon op je dak…. pfff, ik heb ze niet benijd.

Terug in Nederland vonden we het hier toch een stuk kouder dan Oostenrijk. Brrr… jas weer aan! Yek! En dan die regen deze week weer. Je zou zo weer terug willen, aber… pech, er moest gewerkt worden. Carin haar muren wilden graag een behangetje. Dus heb ik haar toch maar geholpen om de muren weer van een laagje papier te voorzien. Heel raar werken is het als je nu de muur insmeert en niet het behang. Maar na een paar baantjes lukt het ons aardig. Carin heeft heel veel koofjes in de buitenmuur en dat is zo lastig behangen. De kamer is al bijna 2 meter 70 hoog, dus dat komt er ook nog bij. En zo ongelooflijk scheef allemaal, er is geen loodlijn te plaatsen. Dus op het oog zit het recht maar of dat ook echt zo is, we kunnen het niet garanderen. De overige werkzaamheden zijn nu voor Carin zelf. Schoonmaken en opnieuw inrichten. Maar toen ik wegging zag het er een heel stuk leefbaarder uit dan toen ik kwam.

Thuis is het kletsen met de buurtjes, auto uitpakken, spullen weer hun plekje geven en nog even onder de douche door. Nederland speelt ondertussen tegen de Spanjaarden en bij de buren vandaan klinkt er een aaaaah als het niet lukt die bal er in te schieten of als de tegenstander scoort. Aan het gejuich te horen wisten we al dat de mannen van Louis voorstonden. we hebben het laatste stukje gezien (bij gebrek aan beter) en vooral van alle koppies genoten. Teleurgestelde gezichten bij de Spanje-fans en de blijde toeten van het Oranjelegioen.

Zaterdag is druk. Linda krijg een surpriseparty.  Ed mag examen doen en Linda is mee als model. Als ze ’s avonds (iets te vroeg) binnenkomen, zit het huis al vol gasten. Gelukkig heeft Selina de boodschappen allemaal perfect verzorgd en was het verder prima te doen zo.  En verrast was de jarige.

Zondag hebben Carin en ik uitgezakt tot na het eten. Dan moest ook Carin terug naar huis. Koffers sjouwen en alle aanverwante spullen. ’s Maandags kwamen de hulptroepen om te helpen schilderen en dan moet je er wel zijn.

Nu is het al weer vrijdag. Ik mag de komende tijd op mijn kleinzoon passen omdat Linda tijdelijk werkt op een zomerschool. Ze begeleidt leerlingen met rekenen. Wel een leuke groep en dat rekenen niet hun sterkste kant is heeft ze na de eerste test al ontdekt. Maar het eerste complimentje heeft ze ook al binnen toen een aantal leerlingen zeiden dat ze nu snapten hoe je een som moest maken. Iets met delen, meen ik. Dus dat is al een winstpunt, want daar doet ze het voor. Nu de overige leerlingen nog….

 

IMG_7665

 

Ryan heeft ondertussen ontdekt dat de klep van de prullenbak heel leuk heen en weer kan zwaaien en als je snel genoeg bent kun je er nog iets uithalen ook.

Mijn borduurwerk is sinds zondag niet meer uit de doos geweest. Ik meende dat ik van de laatste maand ook een foto had gemaakt maar die vind ik nu zo snel niet terug. Die plaats ik dan de volgende keer maar, staat vast nog op het kaartje in het fototoestel. Maar aangezien de kleine man zo komt en ik nog even onder de douche door wil, neemt dat even teveel tijd in beslag. Ach, dan heb ik binnenkort weer wat te melden, toch?

Advertenties

Geen reacties to “al weer een week terug”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: