decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Zweetdruppels

Wie had dat nog gedacht, nog zoveel zweetdruppels te gaan produceren in september. Nou, ik niet. Vroeger 😉 toen wist ik niet wat het was dat de druppels in je nek konden lopen. Maar dit jaar…. pfff…. er zijn er wat afgedropen. Neem nou gisteren. Ik had Ryan uit de opvang gehaald en één van de juffen zei al, hij is heeeeeel moe en hij moet in bad. Met allebei had ze dik gelijk. Als je al naar hem keek begon hij al te brullen. En vies dat hij was van het buitenspelen. Heerlijk.

Na een vol bordje andijviestamppot en een kwark-toetje toe was het nog even spelen en dan, hup, onder de douche. Per slot van rekening moet het eten wel even kunnen zakken.

IMG_2278

Nou ja, dat kon oma wel denken, maar, ach wat was het manneke moe. Hij kon niet meer op zijn beentjes staan en ook zitten was eigenlijk te veel. Dan maar op naar boven. Dit keer moest ik hem dragen. Dat wil wat zeggen want hij wil graag zelf de trap op lopen. En dragen houdt ook in dat ik twee keer de trap moest nemen want ja, alle spulletjes moeten ook mee naar boven. Goed voor de conditie 🙂

Bij het uitkleden bleek hij de zoveelste poepbroek van de dag te hebben, dus dat is uitpellen en dan is het fijn dat de douche zo dichtbij is. Maar het beweeglijke mannetje dacht daar duidelijk anders over. Oma mocht vangen want als je moe bent wil je niet luisteren, toch? Het zweet liep met stralen over mijn rug. Dat valt nog niet mee. Maar oma is de ‘baas’ en natuurlijk lukt het om een kindje in zijn schone broek en pyjama te krijgen. Nog even iets drinken en dan hup je bedje in. En dat om kwart over zes.

Bij het naar bed gaan is er natuurlijk een heel ritueel. Kika beer gedag zeggen, alle schapen welterusten zeggen.  Het is ook bijzonder leuk als je heen en weer ‘gegooid’ wordt en het net is of je zo je bed in valt. Maar gisteren niet. Gelijk plat. Een slaapliedje is altijd goed maar niet te lang, kan dat? ‘Tuurlijk kind! Ook het spelletje’ met de benen omhoog dan kan het dekentje er niet over’ was er niet bij. Hij lag al lekker met de tutteldoek en meer was niet nodig. Wat een makkie.

Zelf moest ik nog wel eten en dat doe je niet met zo’n rood hoofd van de warmte. Eerst maar even een flink  kattenwasje en dan mijn prakje weer even warm maken. Al met al duurt zo’n wasbeurt maar even. Maar toen ik uit de douche kwam sliep het mannetje al zo diep als in het sprookje van Doornroosje. Ik kon zomaar om de hoek van de deur kijken.

Het was wel zo dat ik die avond nog tig keer de trap heb genomen omdat hij aan het huilen was. Al dromend nam hij dan een paar slokken drinken en droomde daarna gewoon verder.Dwars boven in het bedje.  Hij heeft het klokje ruim rond geslapen, pas om half zeven vanmorgen hoorde ik de eerste geluiden uit de slaapkamer komen. Hohoho werd er gezongen, net als hahaha en hihihi. Hij zingt eerder dan hij praat. Waar heb ik dat eerder gehoord? 😉

Vanmiddag ben ik begonnen om houtjes te zagen en om gaten te boren in grote houten blokken. En ook dat heeft heel wat zweetdruppels gekost. Dat zagen viel mee, al had ik wel de verkeerde zaag mee naar beneden genomen, hij was nogal bot. Maar ach, die dunne stokjes zijn zo gezaagd. Zou je nog met een aardappelschilmesje door kunnen krijgen als het echt moet. Maar de blokken was een ander verhaal. Wat was dat hout hard zeg. Ik had een mooie dikke boor uitgezocht, maar daar moet je niet mee beginnen. Dus eerst een dunne houtboor. Pfffft, wat duurde dat lang voor er een begin van een gat in dat blok zat. En aangezien de aanhouder wint lukte het na verloop van tijd een klein gaatje in de blokken te boren. De boormachine was gloeiend heet. De boor ook, dus dat elke keer maar eerst goed af laten koelen. De dikkere boren konden nu hun werk beter doen. Eerst een 10 en daarna nog de 14 boor erop gezet en ja hoor, het is gelukt, de stokjes passen in de gaten. En dat was ook de bedoeling.

IMG_2281

Als je dit ziet snap je vast de zweetdruppels wel. Toch mopper ik niet hoor. Heerlijk dat het nog zo lekker warm is. Wel wat te vochtig naar mijn smaak, maar ja, je kunt niet alles hebben in het leven. En met warmte alleen ben ik ook blij.

Ah, ik hoor je denken…. wat moet ze nou toch met die blokken en stokjes? Dat worden drie poppen, drie wijzen om precies te zijn. En het vierde blok weet ik nog niet precies, maar dat komt ook nog wel.  Misschien een engel of een herder.En…Als je toch bezig bent,  kun je maar beter alles doen. Als ik dan de smaak te pakken heb kunnen ze alle vier wel eens snel vol staan. Mijn grootste ‘probleem’ is nog even de poppenkop zelf. Wat zal ik gaan doen. De engeltjes van lang geleden waren een stuk kleiner en hadden een piepschuimbollenhoofd gekregen. Maar dat is nu niet echt mijn idee. Ik denk dat het een hoofd van stof wordt. Wellicht van het zelf geverfde laken. Wordt dus nog vervolgd. Enof dat ook zoveel zweetdruppels gaat geven als het boren???? Geen idee 🙂 ligt er vast aan hoe hoog ik de kachel op ga stoken.

PICT0208 2

Hier zie je de engeltjes wel wat vaag maar wellicht heb je dan een idee gekregen. Ze staan elk jaar rond de kerst in de Immanuelkerk. Ooit voor één Kerstdoemiddag gemaakt en inmiddels elk jaar aanwezig en een vast onderdeel van de kerstversiering geworden. Ik moet nog een foto hebben van alle engeltjes samen, maar die kan ik nu niet terug vinden. Als ik ‘m vind zal ik hem hier alsnog laten zien, oké? Anders kom je met kerst ze maar in natura bekijken, op de 3e advent zondag  is er weer Kerstdoemiddag, dus grijp dan die kans 🙂

 

Advertenties

Geen reacties to “Zweetdruppels”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: