decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Gedoedel en meer

Ondanks het feit dat ik onderstaande ‘medicijnen’ extra inneem of gebruik wil het met het hoesten nog niet zo vlotten. Mensenlief, ik hoest me suf. De nachten zijn een ramp, ondanks dat de boel een beetje omhoog staat, blijf ik benauwd en zo vreeslijk hoesten. Maar goed dat ik er in huis niemand wakker mee houd. Zou me dan haast schuldig gaan voelen ondanks het feit dat ik er niets aan kan doen.

IMG_4717

 

 

Donderdagavond was ik met Anneke naar de kerstzang in het dolfinarium. Een fantastisch kinderkoor zong daar, en zo goed te verstaan ook. Een samengesteld koor was ook heel mooi en ook goed te verstaan. Het orkest van de Stedelijk harmonie is ook geweldig goed om aan te horen, Vooral het nummer van de ´eight candles´ was prachtig. Dat mogen ze rond mijn bed komen spelen, dan val je heel ontspannen in slaap. Zo mooi was het. Hoewel, ik zou dan wel wachten met te gaan slapen tot na de allerlaatste noot hoor. Er was maar één maar aan deze avond, de krappe stoelbezetting. Als je dan al de pech hebt, zoals Anneke, dat er een dikke meneer naast je komt te zitten met een dito vrouw, en die meneer zit dan ook nog eens geen twee tellen stil, dan staan de stoelen wel erg krap op elkaar hoor. Gelukkig voor Anneke ging die man verzitten en kon ze zonder verdere ergernis het programma volgen. En ja, als dan als afsluiting de dolfijnen nog even ´langskomen´ en het kinderkoor juichend al de verrichtingen van de dieren aanschouwt, kan voor mij de vond niet meer stuk. Voor de dolfijnen moet het ook vast een feestje zijn geweest want die zullen echt niet zo vaak rondzwemmen met de muzikaliteit van het orkest op de achtergrond.

Vrijdagavond was al dat hoesten ook wel vervelend. Toen ben ik samen met Jet naar de Mariamonologen gegaan. Wat knap hoe verleden en heden zich in elkaar vlochten. Goede teksten, prachtige muziek en mooie zang. Zo af en toe nog niet echt goed op elkaar ingespeeld maar dat was voor de speelster waarschijnlijk vervelender dan voor ons. Want ach, die haperingen of dat overnemen viel niet zo heel erg op. Zo´n verjaardagscadeau wil ik wel vaker krijgen hoor, ik heb genoten.

Dat mijn hersens een klein beetje boel verstopt zitten blijkt ook wel als ik niet meer precies weet welke workshop ik ging doen bij Greetje Hein. Haar website was niet te bereiken afgelopen vrijdag en aangezien ik de plaatjes klein had afgedrukt had ik geen flauw idee meer wat ook al weer de bedoeling was. Ik heb gewoon het lijstje afgewerkt. Mijn favoriete kleuren lapjes in een bak gedaan en alles al vast in de achterbak gezet. Niet te geloven, de laadklep stond helemaal vol ;). En daar reed ik dan op zaterdagmorgen naar Zeewolde om bij Hobby Time mijn cursus te volgen.

Droedelen, weten jullie wat het is? Nou voor wie dat niet weet de beschrijving van Wikipedia:

Droedelen (Engels doodle) is een vorm van schetsen, een tekenen zonder duidelijk doel, door iemand wiens gedachtes ergens anders zijn. Het zijn krabbels gemaakt vanuit hetonderbewuste. De droedels bevatten soms een verborgen boodschap. Vaak zijn het eenvoudige tekeningen, soms groeien ze uit tot uitgebreide patronen.

Droedelen wordt voornamelijk gedaan door jonge mensen overal ter wereld, met name scholieren en studenten. Deze activiteit vindt meestal plaats tijdens saaie lessen, wanneer de leerlingen gaan dagdromen of zijn afgeleid. Vaak begint een doedel in de kantlijn van een schrift of blocnote, en ontwikkelt zich van daaruit over de pagina.

Droedelen wordt ook gedaan tijdens telefoongesprekken.

De meest voorkomende droedels zijn oogjes, poppetjes, cirkels, vierkantjes, pijltjes en bloemetjes. Daarnaast zijn uitgebreide geometrische vormen populair.

Nou, ik doe dit dus al een leven lang want al mijn schoolagenda’s, schriften en zelfs de schrijfblokken van tegenwoordig, staan er vol mee. Op de één of andere manier concentreer ik me dan beter op het verhaal en is het niet zo dat ik afgeleid ben. Ik probeer ook altijd om niet te tekenen want het is ook vervelend voor hen die aan het woord zijn. Ze denken vast dat ze ‘saai’ zijn (en heel soms is dat ook wel zo 😉 ) Maar het gaat gewoon vanzelf.

Goed, we kregen een vel papier met blokken en die mochten we gedachteloos in gaan tekenen. Wat anders prima lukt in de kantlijn en geen moeite kost werd gisteren toch even anders. Ik bedacht van alles en nog wat. Ho! Stop! Gedachteloos, weet je nog. Ach, het was niet erg. We kregen van Greetje ook nog een vel met voorbeelden. En toen begon het ‘zware’ werk. Het patroon tekenen, de stofjes uitzoeken en dan de stof verwerken tot een blok van circa 30×30 cm.

Er zit een heeeeeel klein voordeel aan ’s nachts niet slapen, ik bedenk dan de mooiste dingen ;). Zo bedacht ik me van vrijdag op zaterdag nacht, als ik nou eens iets met sterren ga doen. Maar zo heel veel blauw zat er niet in mijn bak. Dus op de vroege zaterdagmorgen nog naar zolder geklommen om er blauwe stofjes te zoeken. Ik had al lapjes met sterretjes en lang geleden heb ik ook al eens een dekbedhoes met sterren meegenomen. En van die laatst genoemde heb ik twee stukken mee geknipt (helemaal meenemen is zo groot, en ik heb al zoveel in de kofferbak zitten).

Dit is het resultaat tot nu toe: de lapjes zitten aan elkaar vast, de grote sterren zijn er op geappliceerd  met een zilverdraadje en de rest is voor thuis, want ja, toen was het inmiddels al bij vieren, ver over de eindtijd heen.

???????????????????????????????

Het was weer een heel gezellige workshop met Hilde, Siet, Liesbeth, Marjan en natuurlijk met Greetje. Ik kan zo’n workshop echt aanbevelen. Er was nog een mevrouw, maar daar ben ik de naam van vergeten, en zij was al snel weer naar huis omdat ze niet zo goed in haar vel stak. Het leuke is ook dat we allemaal het zelfde patroon hebben maar zeker weten dat geen van de quiltjes hetzelfde eruit zien. Hilde gebruikte kerststofjes, wat een superleuk idee. Siet componeerde rond een paarsachtig lapje. Liesbeth, mijn overbuurvrouw, had een lapje met blauw, groen en lila als uitgangspunt en zocht daar de lapjes bij. Marjan had blauw en oranje. Dus alleen de kleuren zijn al zo verschillend. Ook het bewerken van de stofjes doet iedereen anders.

Voor vandaag staat de titel van de cursus op het programma: de vakken van gisteren mogen nu al droedelend in gevuld gaan worden. En dat doe je niet met een pen of potlood, nee, dat ga ik op de naaimachine doen. Ik heb een mooi voetje gekocht, al maanden geleden, dat daar heel goed dienst bij kan doen. We gaan het avonturen. Wel jammer dat we vandaag de hulp van Greetje moeten missen, want dit gebeurt gewoon thuis aan de eetkamertafel. Als het dan broddelwerk wordt zie je er hier niets meer van terug. Is het aardig gelukt, ach dan kan ik het nog wel even showen.

 

 

 

 

Advertenties

Geen reacties to “Gedoedel en meer”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: