decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

sporen

Als het zo warm is dat het kwik uit de thermometer er bijna uitvliegt dan vind ik breien niet zo fijn. De naalden en het garen plakt dan zo aan je handen. De steken worden smoezelig. Nee, de rol moet maar weer even wachten.

IMG_0005

Haken zou een optie zijn, maar het garen wat ik graag wilde gaan gebruiken is er niet in mijn kleurtje. Dat werd het dus ook niet.

Maar borduren kan wel. Dus….. Sinds zaterdag heb ik een nieuw borduurwerk. Allerlei randjes en een alfabet staan erop. Het patroon komt uit Borduurblad. In de eerste aflevering was het in zwart geborduurd en in de tweede aflevering in allerlei kleuren. Niet mijn idee. Maar… als ik nu eens rood nam in plaats van zwart dan….

IMG_0017

 

Gezeten op mijn luie stoel, de tijdrit van de Tour aan op de tv en het borduurwerk is gestart. Het borduurwerk laat zijn sporen na in de vorm van kleine, afgeknipte eindjes borduurzijde. De valpartijen in de Tour de France laten zo ook de sporen na. Alleen al de grote valpartij in België. Volgens mij zijn er bij een val nog nooit zoveel renners uitgestapt als die dag.

Het was overdag bloedheet dus is het ’s avonds nog heerlijk warm buiten. Met het borduurwerk op schoot geniet ik van mijn tuin. In een ooghoek meen ik iets te zien bewegen, binnen, bij de keuken. Ik kijk maar zie niets. En dan, ja dan is het er weer. Wat is dat nou… een muis? Yek. Ik naar binnen om zeker te zijn. Het beestje wacht me niet af, logisch, en snelt onder het rode kastje. Ik haal nog iets weg maar geen muisje meer. Tja, een muizenval. A – die heb ik niet meer en dat is maar goed ook want dan moet je het beestje eruit halen. En ik herinner me nog een muis uit het keukenlaadje die alleen met de staart vastzat en een herrie maakte die oorverdovend was. Nee dat zie ik even niet zitten. Maar ik heb nog wel korrels. Ooit van een collega van André gehad. Zal ik, zal ik niet, zal ik wel…. ja toch maar wel, want voor je het weet woont er een hele muizenfamilie onder het aanrecht. Want die muis was zo snel, die rende langs me heen, dook onder de afwasmachine door en weg was ie. Hij, of zij dat kan ook, is nog wel teruggekomen om van de korrels te eten. Ook gisteren was het bergje op, maar vanmorgen lag alles er nog.

9-7 muis is niet meer geweest

Vangen is niets, deze korrels ook niet maar alle sporen, lees muizenkeutels, vind ik ook niets. Leuk is wel anders hoor. Als die dieren nou eens gewoon buiten bleven.

En dan heb ik nog een spoor, hielspoor. Al sinds een jaar drie/vier zit er een (inmiddels chronische) ontsteking in de aanhechtingen/spieren die mijn voet laten bewegen. Vooral mijn rechtervoet speelt regelmatig zo ernstig op dat lopen zo goed als onmogelijk is. Vrijdagmorgen heb ik er bijna tien minuten over gedaan om van mijn bed naar het toilet te lopen, een afstandje van niets. Ik heb al eens een hele sessie met roterende toestanden gehad bij een fysiotherapeut in Putten. Dat heeft even geholpen maar bij de laatste behandeling ging het weer helemaal mis. We hebben toen afgesproken die behandelingen maar niet meer voort te zetten want het waren dure behandelingen die natuurlijk niet in het ziekenfondspakket zaten. En aangezien ze meer slecht dan goed deden was dit het beste besluit. Mijn inlegzolen zijn al regelmatig aangepast en het gat met dempend spul is al zo groot dat er bijna geen zool meer over is. Denise lag uit dat, als het met drie weken niet beter werd, ik nu toch echt een hielspalk moest. Ze lag ook uit waarom. Nu kan iedereen wel begrijpen dat je niet zit te wachten op een spalk. En ook alle verhalen die de ronde doen over hielspoor wijken zo van elkaar af dat ik eerst maar eens met een zwachtel aan de gang ben gegaan. Een paar nachten goed inbinden en een paar nachten niet. En warempel, inbinden helpt echt. Na het debacle van de vrijdagmorgen heb ik toch maar gebeld. En sinds gisteren is hij er dan…. de nachtspalk voor de hiel. Een gevaarte, niet te kort. Dat had ik niet verwacht. Moet ik hiermee ook nog slapen?

IMG_0068

Denise had al aangeraden om de spalk ’s avonds aan te trekken om zo zelf de spanning te zoeken die goed aanvoelde. Mag geen pijn doen, mag niet te strak, mag niet te los, mag niet afklemmen en zo waren er nog veel meer punten waar je op moet letten. En zal ik eens iets verklappen: ondanks die ‘poot’ heb ik geslapen als een Doornroosje, kon bij de nachtelijke plaspauze zo mijn bed uit, heb niet de hele buurt op stelten gezet met hinkelen of bonken, en sliep ook zo weer verder. En vanmorgen was het gewoon aangenaam mijn bed uit stappen. Oké, ik weet ook wel het is de eerste nacht pas, en de pijn is echt nog net weg, maar ik kon mijn bed gewoon weer uit. En dat is fijn. Want ik zat echt niet te wachten op Pater hijskranenverhuur om me er uit te tillen. Nu maar duimen dat dit spoor binnenkort dood loopt en zowel de spalk als het hielspoor tot de verleden tijd gaan behoren. Wat zou dat fijn zijn 🙂

Advertenties

Geen reacties to “sporen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: