decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

het was me het weekje wel

Je hebt het wel eens dat een week eindeloos lang duurt. En ook wel eens dat hij omvliegt. De afgelopen week was er eentje waarvan je niets snapt dat het er allemaal ingepast heeft. Dat er überhaupt ruimte was om nog wat steken te maken ook. Het vorige weekend op Ryan gepast, overdag, zodat zijn papa en mama nog even rustig konden klussen. Geen probleem, kan hij lekker met water kliederen.

IMG_0059

 

Oma zat er bij en borduurde aan de eerste rand van de sampler. Dit patroon komt uit Borduurblad ik meen nr 65. Daarin staat hij of in kleuren of in het zwart afgebeeld. Mmm, ik vind rood leuker.

IMG_0069

Dit is maar een klein stukje van de rand maar zo kun je duidelijk het patroontje zien.

Maandag had ik er een kleine hulp bij, deze kleine man studeert vast voor mantelzorger want ja, als het zo doorgaat houdt men niets meer over aan thuiszorg. Jong geleerd is oud gedaan.

IMG_0080

’s Middags hebben we boodschappen gedaan en onder andere grote kratten gekocht waarin Linda haar schoolverzameling kan opbergen. Maar ook de eigendommen van Bea teruggebracht, Bij IKEA een lamp geruild, eten gekocht en in de respectievelijke huizen afgeleverd. ’s Avonds bij Linda gekookt. En zo was die akelige dag van de 13e om voor ik er erg in had.

Dinsdag’s moesten we eerst naar Ede om Linda haar diploma’s te laten zien op school. Daar heeft ze nu een tijdelijk contract gekregen en ja, dan moet je persoonlijk de bewijzen laten zien dat je er staan mag 😉 We zouden nog even het centrum in maar het regende zo hard dat we daar maar van af zagen. Bij de verkeerslichten mogen we optrekken. De mevrouw voor ons trekt langzaam op en… stopt ook gelijk weer, dus ja, dan is het boem. Heel zachtjes, maar toch boem. We stappen uit en het eerste wat ze doet is roepen dat ze niet opnieuw het ziekenhuis in wil en wat Linda nu toch deed. Ze stond daarbij op de naastgelegen rijbaan en was helemaal ontdaan. Maar goed dat het zo’n zacht tikje was, stel je voor dat…. De mevrouw eerst maar eens van de rijbaan gehaald. Gekalmeerd en toen de schade bekeken. Ze had een heel solide trekhaak, die heeft een kleine deuk in Linda haar nummerplaat gemaakt en dat is alles. Foto’s gemaakt en als er iets was zou ze ’s avonds nog bellen. Nou eerlijk waar, het is zo’n zacht kusje geweest dat dat er niet in zal zitten. Ze heeft ook niet meer gebeld.

Op naar de kringloop, sleutels halen bij Ed, boodschappen doen bij de Jumbo (die kwamen we onderweg tegen) en even een trouwjurk passen die bij de laatste kringloop hing. Dat was een mooi modelletje (jammer dat hij zo veel te groot was 😉 ) maar nu weet moeders wat ze tzt kan verwachten om te gaan maken. Linda heeft me thuis afgezet en ik ben op ziekenbezoek gegaan. Weer een dag die is omgevlogen.

Woensdag naar Carin, die is op huizenjacht en wij/ik mogen/mag mee. Leuk! De eerste woning lag aan een dijkje, schattig als je net begint maar veel te klein als je al een woning hebt. Het tweede huis was beter. lag ook vlak achter een dijkje en daar werden we gelijk aangesproken dat we op privé terrein parkeerden of niet in het vak (kon ook helemaal niet). Ah hier is dus sociale controle. Klein stukje lopen en dan een heel leuk huis. Een heel ruime kamer, een heel grote slaapkamer en twee kleine slaapkamertjes. Waarvan één nu in gebruik is als washok. Klein plaatsje achter een een stukje plat dak waar je bv de was kan drogen. een nadeel: parkeren. Je mag niet in het straatje zelf staan, de fiets moet buiten blijven en ja, wat als je ’s avonds van de late dienst thuiskomt. Dan zou je bij de bedrijven aan de andere kant van de sloot kunnen parkeren, maar ja, dan moet je nog wel een lekker stukje lopen (of een loopplank over de sloot leggen). Voor de komende tijd staan er nog meer huisjeskijken op het programma. Wie weet wat daar nog voor leuks tussen zit.

Donderdag en vrijdag hebben we hard gewerkt om het huis van Linda en Eduard klaar te krijgen voor de house warming van gisteren. De nieuwe kratten gevuld, doos na doos opgeruimd en de kamers aan kant gemaakt. Gisteren, net voor aanvang, nog de laatste klusjes gedaan (nou ja, Linda en Carin dan) en het huis was klaar om bekeken te worden. Het werd een gezellig feestje waarbij het de hele tijd rustig doorliep met familie, vrienden en collega’s.

En tussen al die drukte in is het ook nog gelukt om randje twee van de sampler af te krijgen.

IMG_0137

(het plaatje krijg ik er niet goed in dus even op z’n kant kijken dus)

Randje drie groeit ook al dus die zie je binnenkort wel langskomen. Een ook de eerste steken voor beer Romeo staan op de pennen.

IMG_0140

 

Het bolletje wol is in Zwolle gekocht in een heel klein winkeltje. Binnenkort verhuisd ze naar Deventer, dan ga ik zeker even bij haar kijken. Volgens de beschrijving had ik aan 1 bol genoeg. Maar op het moment van kopen wist ik dat nog niet. De bol is 100 gram en volgens patroon heb ik 80 gram nodig om de beer te maken. Gisteren de steken opgezet voor de body. De eerste drie naalden gebreid, dat ging prima. Maar toen hield mijn kennis van het Engels op. Want ik moest 43 steken krijgen uit meerderingen zoals opgegeven en ik had er maar 29. Mmmm ik doe vast iets fout. Zoek ik vandaag wel uit, want dat moet is eens even rustig bekijken.

 

Advertenties

Geen reacties to “het was me het weekje wel”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: