decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Zand

Het is kwart over zeven, buiten komt de zon op en schijnt prachtig over de bomen. Dat was gisteren wel even anders, toen kwam het met bakken tegelijk uit de hemel. Maar om een uur of half elf knapte het op en trokken we er op uit naar Blauwestad. Daar zouden zandsculpturen moeten staan. Carin wist ongeveer waar het lag, maar ja, daar heb je op de weg eigenlijk weinig aan. Toch reed ze er in één keer naar toe. Wouw! Dat zou mij nooit gelukt zijn.

Onder een poort van hout rijd je de ‘stad’ binnen. Stad is een groot woord. Al doet het blauw bord je wel anders vermoeden.

04 1 (2)

Er staan inderdaad een paar kapitaalkrachtige villa’s en wat huizen maar verder is het kaal en vlak. Bij een plein vinden we de sculpturen. Ze staan bij de havenmeester voor de deur. Als we uitstappen is het nog steeds droog. Maar als we naar een paar prachtige bankjes van mozaïeksteentjes lopen begint het al te druppelen. Ach je smelt niet van een paar druppeltjes. Maar die druppeltjes werden al snel een fikse bui en dat is toch wel andere koek. Dus maar gauw de paraplu gepakt. Even geschuild onder de luifel bij de brasserie maar daar kan je toch ook niet eeuwig blijven staan. Plu erboven en foto’s maken maar. Tenslotte gaat het over piraten den die zijn ook niet bang voor water. Nou ja, dat is te zeggen, ik heb ergens eens gelezen dat de meeste piraten niet konden zwemmen en daarom ook gelijk verdronken bij een zeeslag. Twee beelden spraken voor mij het meest tot de verbeelding. Als Disney-tekenfilm-fan natuurlijk kapitein Haak met Tiktak.

04 1 (38)

Haak zit breeduit lachend in de bek van de krokodil. Hier moet je echt omheen lopen om het helemaal duidelijk te hebben, dat past niet op één foto. De tweede is die van de het piratenfeest. Zo mooi gemaakt ook. Je ziet steeds iets nieuws.

04 1 (45)

Mooie meisjes voeren de piraten dronken met rum en bier. En hoe sterk ze op de zee ook mogen zijn, de dames krijgen ze wel klein. Ik doe er nog eentje omdat die ook zo mooi gemaakt is (waren ze allemaal hoor, maar met de één heb je meer dan met de ander)

04 1 (29)

Deze beide heren stonden hun mannetje ook wel. Tot in de details verzorgd stonden ze er naar te kijken. Klaar om een ieder die hun kwaad zou berokkenen in mootjes te hakken. Of het ooit zo ver is gekomen blijft nog even een vraag. Zoals hun pak nu zit was er van geweld nog weinig te bespeuren.

Om een beetje warm te worden, de wind blies ons aardig uit ons jasje, hebben we buiten nog een beker warme chocolademelk gedronken. Buiten? hoor ik je vragen. Ja, want binnen stonk het naar verf en schoonmaakmiddel. Gewoon niet te harden. En buiten hadden we mooi uitzicht op de bankjes 🙂

04 1 (122)

De regen bleef maar plenzen dus zijn we via allemaal kleine plaatsjes naar huis gereden. Daar hebben we wat gegeten en zijn we foto’s aan het uitwisselen gegaan. En dan… dan is er ineens weer het zonnetje. Kom op, naar buiten. We moeten de omgeving nog verkennen. Schoenen aan, camera mee en lopen. Eerst een stuk over het park. Daar loop je over het pad en afslaan heeft geen zin. Alle huisjes staan aan het water en je kunt dan ook nergens tussendoor oversteken. Op een gegeven moment komt er wel een afslag en lopen we een bospaadje in. En komen dan bij het meertje waar we ’s morgens ook al langs gereden waren. Dan kreeg je de jachthaven met de rondvaartboot. Dus als we hier tussendoor lopen dan… ha ha, dan kom je op een strandje.

04 2 (13)

Wel een strand zonder schelpen, dus die konden we niet gaan zoeken. Hoewel het nog droog en een beetje zonnig is, horen we het in de verte donderen. Onweer! Klinkt nog ver weg. Op ons gemak lopen we verder. We komen over een tweede strandje, langs de dierenweide met mooie hertjes, twee kale pauwen en heel veel konijntjes en haasjes die vrolijk door elkaar hippen. De Urnenhoeve staat er iet wat verlaten bij. Ze zijn ook gesloten vandaag. We lopen verder en komen uiteindelijk op de weg uit. Inmiddels is het boven ons hoofd behoorlijk dicht getrokken. Schoolkinderen groeten ons vrolijk en wij lopen, nog steeds in een gewoon tempo, richting het park. Af en toe fotograferen we een paddenstoel of een bloem of een ezeltje of een boom vol bessen.

04 2 (72)

Maar vlak voor de ingang van het park gaat de kraan iets verder los en begint het toch een beetje door te regenen. Onder de bomen lopen we nog aardig droog. Nog maar even die paddenstoel ook, of die eend daar, dat is ook leuk. De regen valt nog iets harder neer. Ik loop als eerste om alvast de deur open te maken zodat Carin, die nog even een foto wilde maken, er zo doorheen kan rennen. Ze is net binnen als de sluizen helemaal open gaan, het giet. Pfff, dat hebben we weer droog getroffen. We zetten ons weer achter de computer en gaan verder met foto’s, mail enz enz. Al snel is het zonnetje weer terug, alleen het natte gras wijst op de behoorlijke bui. Tijdens het eten trekt de helderblauwe lucht in no time dicht tot een donkere zwarte massa wolken. Het dondert en het bliksemt. Een fikse onweersbui trekt langs ons heen. Carin probeert de flits te vangen, elke keer als we denken dit was de laatste flitst het nog eens, maar niet regelmatig genoeg om er een foto van te maken. Zo jammer. Na het wegruimen van de vaat in de afwasmachine dralen we nog even naar buiten en gaan daarna lekker zitten op onze banken. De één met een borduurwerkje, de ander met een breiwerkje. Kopje koffie of thee erbij, wij zitten hier prima.

Advertenties

Geen reacties to “Zand”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: