decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Route de Gaast, 3 km – ja ja

Om half zeven is het al licht, de zon doet een poging om door het wolkendek te breken en verspreid daarbij een zacht roze rode gloed. Het is doodstil op het park. Het beloofd een mooie dag te worden. Bij het ontbijt overleggen we nog even. Al is het zondag, we gaan toch even onze handdoeken wassen als we gedoucht zijn. Het zonnetje schijnt en als we samen wringen dan komen we wellicht wel droog voor morgenochtend. Zo gezegd, zo gedaan. We willen vandaag wat foto’s overzetten en nummeren en een stukje wandelen. Maar ach nog an toe, nog voor we de koffie/thee op hebben valt de eerste regenbui al naar beneden. Snel de was binnengehaald. Dit is balen. Het zijn steeds maar buitjes, maar wel buitjes waar je flink nat van wordt. En laten we daar nu net geen zin in hebben. 🙂

Met de late lunch bakken we wentelteefjes van al het oude brood en een beetje ‘vers’. Het ruikt lekker en toch ook weer niet. Nee, er staat geen handvat boven het vuur maar….. wel een handvat tegen de pan.

IMG_1743

En laat dat nou net het verkeerde handvat zijn. Even denken we nog dat we de koker kunnen blijven gebruiken, maat al snel zien we een gesmolten draadje, dat gaan we niet wagen. dus zetten we nu water voor de thee op in een pannetje. En dit gaan we wel oplossen. Het is dom dat ik daar niet even wat beter op gelet hebt. Gewoon niet gewent dat er iets zo dicht op het vuur staat.

Na het eendjes voeren met de restjes brood, dan regent het wel maar ach dat is twee stappen bij de deur vandaan, dus je bent ook zo weer binnen, gaan we nog maar even door met de foto’s. Even na drie uur  begint het op te klaren en breekt de zon weer door. Zullen we alsnog dat rondje lopen? Voor we alles afgesloten hebben op de computer en de wandelschoenen aan hebben is het al tien voor vier maar ach, drie kilometer is ongeveer een uurtje lopen, stukje naar de molen tien heen en tien terug, goed te doen toch? En zo vertrekken we dan alsnog voor de route de Gaast. Deze tocht begint op het terrein van de ‘concurrentie’ ;), en de molen is ook al snel gevonden, al leek het wel of we eerst nog van de wereld af gingen wandelen.

IMG_1754

Carin bekijkt het routebord nog even goed dat aan de overkant staat, en dan lopen we langs het water het vlakke Groningerland in. De lucht is prachtig. We proberen de Jacobsladders te vangen in de camera, maar dat lukt niet op alle foto’s.  Althans, niet op mijn camera, de foto’s van Carin heb ik nog niet gezien.
IMG_1773

Er zijn wolken met een gouden randje waar het roze zachtjes overloopt in blauw en grijs. Prachtig gezicht, we genieten. Al lopende komen we op een plekje uit waar we vorige week zondag met de auto stonden. Dat de toen gefotografeerde molen zo vlak achter ons huisje stond hebben we toen niet bedacht.

IMG_1781

Naar Wedde is het drie en een halve kilometer, Nu zitten we daar niet helemaal maar we schatten dat we er nu al dik twee op hebben zitten. We gaan nu richting Vriescheloo en al lopend zien we weer het kerkje en de boeren hoeve links liggen en even later de molen, ja die van Open Monumentendag vorige week met al die theepotjes, ja die ligt daar ook. Dan moeten we nog wel een stukje lopen. Drie kilometer was de route toch. Ik wil niet zeuren maar er is een rechterhiel die het met deze wandeling absoluut niet (meer) eens is. Niet piepen, gaan. We worden ingehaald door een trekker met daarop twee jonge knullen die vol bravoure het ding nog eens extra laten roken en ronken. De stilte wordt ruw verstoord door de herrie wat dat kreng maakt. En ze doen het erom. We horen ze het hele rondje rijden en ook ronken bij een boerderij.

Langs de weg staat een bord waarin verteld wordt dat dit stukje land, rechts van ons, terug gegeven wordt aan de natuur. Een eindje bij ons vandaan zitten de ganzen zich tegoed te doen aan de restanten van de oogst. Bij de kolk moeten we rechts af. De kolk is zo gevonden, al was het weer een aardig stukje verder dan gedacht.

IMG_1838

Op een klein stukje lijf na, genieten we van de prachtige lucht die nu langzaam aan donkerder gaat kleuren. Nog steeds zijn er Jacobsladders te zien. De trekker maakt ook nog steeds herrie. We worden ingehaald door een oude man op de fiets. Er wordt hier nog vriendelijk gegroet en daar doen we graag aan mee. Nu moeten we wel op de weg lketten want we moeten zo de nieuwe dijk op en het pad blijven volgen. Ja ja, daar zit ‘m nou net de kneep. Geen enkel pas of weggetje of wat dan ook slaat meer rechts af. En waar dat wel kan lopen we gewoon over de weg. OkĂ©, er staan mooie huisjes aan. Maar een pas is er echt niet. We lopen voor de zekerheid nog even terug maar denken toch echt dat dat pad niet voor wandelaars is want dan moet je door het weiland met de paarden. Nee, dus terug naar de weg en goed opletten of er daar een pad naar rechts gaat. Soms denken we het wel maar nee, geen paadjes met een kortere route. We lopen de hele weg af en komen bij een kruispunt wat Carin gelijk herkent. Hier komen we met de auto wel. Maar dan niet op deze weg, kijk dan rijden we zo het viaduct op en zo naar …. Ik geloof haar meteen en bedenk dan ook gelijk, oef, dan moeten we nog even. Via de weg is waarschijnlijk toch langer dus we lopen de Molenweg in.

Weet je dat we ons nog steeds afvragen of de boeren hier wiet kweken. Heel veel stukken landbouwgrond staan er vol mee, plantjes waarvan het blad op het wietplantje lijkt.

IMG_1889

Er zijn al enkele percelen geoogst en langs de rand staan dan nog een aantal planten voor eigen gebruik. Je moet tenslotte toch even nagaan of je goed spul gezaaid hebt 🙂

Eindelijk komt de molen in zicht en verdwijnt er dan ook weer uit. Maar we zitten op de goede weg. Carin biedt al aan om de auto te halen, maar dat is toch een beetje mijn eer te na en als je gaat zitten dan wordt je zelf ook koud en dat lijkt me ook niet zo’n strak plan. Carin past haar stappen aan die van mij aan. Lief hè? En zo komen we na verloop van tijd dan toch nog bij de molen uit.

IMG_1899

Alle naaktslakken ontwijkend lopen we het pad naar de camping weer op, onder het viaduct laten we even horen dat we er zijn. De echo daar is erg leuk. We lopen op de slagboom af en ‘kruipen’ er tussendoor. Nog een halve kilometer, dan zijn we bij het eigen park. Gelukkig, er is een eind in zicht. Inmiddels is het half zeven als we thuis komen. De lucht is inmiddels helemaal grijs en donker geworden. Het licht moet gelijk aan. Als we onze schoenen uit hebben en de kamer inlopen begint het te plenzen. Zijn wij even mooi op tijd nog binnen. Op een nat pak zaten we echt niet te wachten. We zetten gelijk de aardappeltjes op en de worstjes. Maken de rode kool klaar met appeltjes en kaneel. Eigenlijk was dat voor vandaag maar dat is sneller klaar dan dat wat we voor de zondag in gedachten hadden. Dan eten we dat vanavond wel. Half acht ploffen we op de bank. Gekookt, gegeten, afgewassen, koffie en thee gezet en nu lekker journaal kijken.

Vanmorgen was het om half zeven nog heel donker. Ik dacht dan ook echt dat de wekker niet goed stond. In de verte hoor je zacht het geluid van de weg. Een enkele auto rijdt erover heen. Het is ook wat kil. Wat wil je na al die regen. Nu, om acht uur, is het licht, maar zo grijs dat er vast weer regen gaat vallen. De bezorgservice rijdt over het pad naar de receptie. Verder is het stil. Geen mens te zien of te horen. Het lijkt wel of we hier alleen op de wereld zitten.

 

 

 

Advertenties

Geen reacties to “Route de Gaast, 3 km – ja ja”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: