decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Papenburg

Maandagmorgen, het is buiten druilerig en mistig van het vocht. Het park is al vroeg één en al bedrijvigheid. Een komen en gaan van mensen. Ook in de huisjes rond om ons heen zijn er mensen druk bezig, vooral met praten. Na het ontbijt kijken we op de computer wat er zoal in de buurt te doen is op een druilerige maandag. De musea zijn gesloten, dus dat valt af. Op het kaartje kijkend komen we op Papenburg. Daar zijn bezienswaardigheden en winkeltjes. Maar we kijken ook nog even op het kaartje van de route van gisteren. Wat ging er mis? is onze grote vraag. Carin weet een poppetje over de route te laten lopen en die loopt 7.9 kilometer. Neem het stukje dat we dubbel hebben gelopen op zoek naar het pad en we komen de 8 voorbij. Nergens is een pad te zien. Dus zo dom waren we nog niet.

Na de koffie/thee rijden we naar Duitsland. En al denkt de stad zelf dat het groots is, op de borden kwam het nou niet gelijk voor. Uiteindelijk bij Rhede, ja die plaats van die mooie kerk, toch Tom ingeschakeld en toen we weer op de route zaten reden we er zo op af. Parkeren bij het Rathaus mag maar voor twee uurtjes dus we zetten de auto op een stuk braakliggend terrein bij het ziekenhuis. Daar staan veel meer auto’s geparkeerd hoor, we zijn niet zo aso om zo maar ergens onze pk’s te stallen. We lopen de plaats in en komen uit bij het Radhaus, prachtig gebouw. Daarvoor ligt in een smalle gracht en joekel van een zeilschip wat ook nog de Informatie blijkt te zijn.

IMG_4649

Alleen, die hebben nu lunchpauze van 12 tot half 1. Aan de overkant van het grachtje staat een kerk. Een enorm grote kerk. Eerst daar maar eens kijken. Op het plein er voor staat een man die naar de vissen kijkt. Het roept wat vragen op. Dit is een nieuw verhaal.

IMG_4664

Als ik het goed vertaald heb ging St. Antonius preken op een plek waar ook een meer lag. Behalve de mensen kwamen ook de vissen naar zijn verhaal luisteren. Zij staken hun kop boven het water uit om zo te kunnen luisteren naar het verhaal.

De kerk is donker maar prachtig. Als het een zonnige dag was geweest had het er vast beter uitgezien. Of als het licht gebrand had. Op de muren staan prachtige tekening/fresco’s. De staties zijn vol goud, de ramen prachtig, en de tafel waarop de kaarsjes voor Maria branden is heel bijzonder en geeft mooie schaduwen op de grond en muur.

IMG_4684

Hier zou ik zo een quilt van willen maken. Wie weet, ooit nog eens….. 🙂

We lopen verder en komen, ja ja, bij de Nicolauskirche. Voor de deur staat een grote beuk van 100 jaar oud. Onderaan de stam staan zulke mooie en enorm grote paddenstoelen dat ik mensen bij het NMP weet die hier graag eens op de knieën voor gingen zitten om het eens goed te bekijken.

IMG_4780

IMG_4775

Voor de kerk staat een magere man die allang van zijn pensioen kan genieten. (hebben ze dat ook in Duitsland, pensioenen?) Hij spreekt ons aan en begint in een rap taaltje tegen ons te praten. Echt, ik begrijp er geen woord van. Ik vraag dus of hij het nog eens rustig wil herhalen. Weer een waterval aan woorden, voor zijn idee iets rustiger. Maar hij begrijpt ook dat we uit Nederland komen. 🙂 Of ik Hoog Duits kan praten en verstaan. Zolang het op mijn schoolduits lijkt zal dat wel lukken. Dus verwacht je dat de man in het ‘goede’ Duits overgaat. Maar, hij draait zich om en loopt weg. Wij grinniken wat en lopen de kerk in. En ik gelijk er weer uit want er was net iets geschilderd. Ik bekijk buiten nogmaals de boom en zijn paddenstoelen, de buitenkant van de kerk en het berichtje wat op de deur geprikt is. Dan stopt er met piepende banden een auto, stormt er een man uit die het papiertje van de deur rukt en naar binnen stapt. Ik denk dat het een koster met haast was. Of een druk mannetje, dat kan ook. Het waren overigens geen stellingen die op de deur hingen maar gewoon een briefje dat deze kerk op zondag gesloten was en ze naar de dienst in een andere kerk konden.

Veel winkeltjes zijn er niet. Een groot winkelcentrum met een enorme supermarkt annex warenhuis, verder heel veel lege pandjes en wat zitjes waar drinken met een broodje te koop is, en een paar kleine bakkertjes die de pretzels verkopen die iedereen hier zo lekker vind. Wat wel leuk was, in het water van de smalle gracht, tussen twee pittoreske bruggetjes in,  staat kunst op palen. Kindertekeningen of  ‘echt’ volwassen kunst. Bij een aantal kun je zien wat er bedoelt wordt maar er zitten ook een paar werken bij die mooi zijn maar waar je geen idee van hebt wat het betekend. Leuk, kan je zelf iets bij bedenken. 🙂

IMG_4798

De winkeltjes die aan beide kanten langs de gracht staan zijn wel heel divers. Maar lang niet allemaal open. Veel kleding en schoenenzaakjes. Natuurlijk een bakker waar je ook een kopje koffie kunt drinken of een kom soep leeg kan eten. Ook is er een molen die dagelijks open is behalve op maandag. Dus kunnen we geen meel kopen om een broodje mee te bakken. Na heerlijk door het centrum gedwaald te hebben  zijn we weer naar het ziekenhuis gekuierd om de auto op te zoeken. Even hebben we nog over een andere plaats getwijfeld maar we zijn toch weer terug naar Nederland gereden.

Vlak bij huis zijn we nog even bij de molen gaan kijken of we echt niet een pad gemist hebben. Als je anders naar de route kijkt zouden we de verkeerde kant opgelopen kunnen zijn. Maar als je de werkelijkheid ziet is het heel logisch dat we gelopen hebben zoals we liepen. Want hoe je ook kijkt, we kunnen geen ander pad vinden. Het stukje gras wat door het bos loopt kun je niet als pad aantekenen. Je zou op je knieën erover heen moeten. Ook op de plek waar we langs het water op de weg uit zouden moeten komen laat geen pad zien. Dus zijn we nog niet zo gek als zo ons willen laten geloven 😉

Lekker vroeg thuis, nog even achter de computer, nog even een handwerkje en de kippenpootjes konden op tijd de oven in. Bij het huisje naast ons staat nog steeds de auto die er ’s morgens al vroeg is komen te staan. Ook aan de overkant brand licht in de huisjes. We zitten niet meer alleen op het eilandje. Ach, van buiten zitten komt toch niets met al het slechte weer wat ze voorspellen. Zure appels waar je doorheen moet bijten, zegt de nieuwslezer tegen de weerman. Ach, we zien wel. En vandaag gaan we misschien wel naar Delfzijl, daar moet je toch ook geweest zijn als je in Groningen logeert. Maar de Pekela’s en Veendam staan ook nog op dat lijstje, of het ‘beeldenpad’ lopen in Oudeschans. Echt beelden zijn het niet, het zijn metalen figuren uit een lang vervlogen tijd die het één en ander over de streek vertellen en waarschijnlijk ook hoe je lopen moet. En vandaag zijn de meeste musea ook weer open, dus dat kan het ook nog worden. Ik blog nog wel even over wat het geworden is. Eerst maar eens een ontbijtje maken.

 

Advertenties

Geen reacties to “Papenburg”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: