decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

Thuis

Het wordt even een kort stukje zonder foto’s. Want de terugreis naar huis heeft waarschijnlijk mijn muis het leven gekost. Dus het is even behelpen met pijltjes en zo. Nu hoor ik een enkeling al denken, thuis? Nu al. Tja…

We zaten gisteren aan het ontbijt. Een klein zonnetje aan de hemel en het waaide dat het een lieve lust was. We zouden nog wat gaan doen, maar wat. We kwamen er niet zo uit. Nog even dit of nog even dat. Niet iets waar we allebei gelijk enthousiast van werden. Eerst maar douchen en aankleden. Tja, dan pak je vast de koffer, want dingen twee keer in handen houden is ook zo wat. Je spullen van de wasbak worden vast ingepakt, het bed afgehaald. Allemaal van die dingen die je doet als je weer dat je naar huis gaat. Onafhankelijk van elkaar hadden we dat dus allebei al gedaan terwijl we dat eigenlijk ’s middags pas zouden gaan doen, als we terugkwamen van dat uitje. Terwijl een stukje rijden ons anders echt niet uit het lood slaat, bleken we er nu geen zin in te hebben.  Als we nu eens op ons gemak verder gingen met inpakken en opruimen. Zo na de koffie en thee. Dan rijden we nog even naar Vlachtwedde voor de lunch en na de middagpauze pakken we de auto in en rijden voor de spits uit naar huis. Dat vonden we een  strak plan en zo gezegd zo gedaan. Nog nooit zo relaxed een huisje verlaten als gisteren. Geen tijdsdruk van tien uur eruit zijn. Niet wachten op een man of vrouw die wel een keer komt controleren. Niets van dat alles.

Ook het inleveren van de sleutel heeft nog nooit zo kort geduurd. “Oh, u gaat nu naar huis?” en het was dat ik nog iets te vragen had ander was dat het geweest. Tot ziens. En klokslag twee uur reden we weg. Inmiddels was het wat aan het spetteren geslagen en de auto moest echt flink tegen de wind in boksen. Wat kan het dan toch snel omslaan. Radio aan, luisteren naar de Roodshow en zo op naar huis. Onderweg heeft Carin weer gewonnen, 4 van de Lee’s tegen 0 Koopsen.

Het huis stond er nog, gelukkig 😉 en de spullen waren ook zo binnen gebracht. Heel vreemd, maar we hadden weer meer mee terug dan dat we heen mee genomen hadden :). Net voor de volgende bui was alles binnen. Pfft, dat hebben we even goed gedaan. Nu thee. Linda even gebeld en verteld dat we er weer waren en die nodigde Carin en mij gelijk uit om te komen eten. Heerlijke pompoenschotel. Daar zeggen we geen nee tegen. De eerste wassen aangezet en toen maar gaan eten. Bij een stukje speelgoed voor Ryan hoorde een balletje en dat had ik natuurlijk weer veel te goed opgeruimd. Uiteindelijk bedacht Carin de plek waar ik het ding wel eens kon hebben opgeborgen en zo kwamen we iets over half zes pas aan. Gelukkig geen punt. Eerst eten en dan cadeautjes. Het herrieding van het balletje is een succes. De rest ook. Na Robinson trekken we weer op huis aan.

En weet je, we hebben vannacht heerlijk geslapen. Niet honderd keer wakker, lekker schoon bed, en dat vooral: GEEN BEESTEN. Geen spinnen, muggen of ander spul wat ons wakker houdt. Wat je zoekt voor je gaat slapen en het ruikt hier ook zo lekker schoon. We hebben een paar heerlijke weken gehad maar het is nu goed om weer thuis te zijn. Vandaag een vergaderdag van het Quiltersgilde, altijd leuk, en dan is het ‘echte’ leven al weer aangevangen. Morgen nog samen naar het evenement van het diabetesfonds in Hoevelaken (wil je nog leuke dingen scoren op handwerkgebied moet je daar zeker heen) en het goede doel even steunen en dan is het echt over en uit. Ik hoop dat ik jullie niet verveeld heb met onze uitjes en belevenissen en graag tot de volgende, normale :), blog. Daag!

Advertenties

Geen reacties to “Thuis”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: