decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

laatste vakantiedag

In de hoop nog in de buurt van de Schakel te kunnen parkeren reed ik al vroeg richting Nijkerk. Maar helaas, alle parkeerplekken waren al vol. dus dat werd toch nog een stukje lopen. Binnen werd ik hartelijke ontvangen en er was ook gelijk belangstelling voor hoe het liep met onze regiodag. En of ik wist hoe het met Ria ging. Binnen was de zaal al flink gevuld. Er was nog even verbazing dat ik er toch op tijd was en zo zocht ik een plekje en kwam naast Marion uit het Limburgse te zitten. Leuke meid ook en we kletsten al snel over van alles en nog wat. Toch viel het ook hier weer op. Ben je alleen dat blijf je ook alleen. Niets van kom lekker bij ons zitten of iets dergelijks, Nee nog erger. Je deponeert al je troep op ‘onze’ tafel pakt de stoel die naast de tafel staat gelijk weg en je schuift bij de tafel voor je aan. Gelukkig was er iemand die zei dat haar spullen nog achter haar stonden, dus die verdwenen weer. (geen idee of dat van harte ging) maar hoi of goedemorgen is er niet uitgekomen, althans, niet tegen Marion en mij. Ik vind dat toch werkelijk heel bizar. Je bent al het ware collega’s, ‘werkt’ allemaal voor het gilde en toch doe je tegen die collega’s geen bek open. Marion en ik keken elkaar aan en haalden de schouders maar eens op. Ook goedemorgen. Toch is het wel sneu dat dit gebeurt. Het is me al veel vaker opgevallen dat quiltsters in hun eigen groepje leven en slecht buiten de grenzen kijken. Zelfs op een cursus kan dat je overkomen. En aangezien ik veel alleen ga heb je daar wellicht ook eerder erg in. Nou kwek ik wel en als ze niet willen ook goed. maar het stoot waarschijnlijk mensen ook af. Nou vooruit, genoeg daarover. De ochtend was ingeruimd voor alle dingen die we moesten weten. Een aantal dingen is wel relevant om te vertellen op onze eigen dag, dus driftig zitten noteren wat ik daar ook kwijt wil. Ook tijdens de lunch vallen de eenlingen op en al snel zitten Aart en ik samen te babbelen en komt Sandra erbij zitten en schuift ook Marion aan. De pauze is zo om. Vooral ook omdat er weer verrukkelijke broodjes voor ons klaar lagen. Vers fruit in overvloed en melk, jus orange, koffie en thee stond er ook genoeg. Leuk ook om te horen wat mensen zoal doen in hun dagelijks leven en dat kan heel verrassend zijn. Sandra organiseert dagjes uit en reisjes naar handwerk/quilt evenementen en borduurt en drukt kleinschalig op T shirts en zo.

Na de pauze komt Rita Dijkstra vertellen over haar quilts en haar ultieme uitspattingen en gedachtes die bij een quilt horen. Maar vooral ook dat ze het leuk vind om met haar werk op tentoonstellingen te hangen. Hoe ze bij haar onderwerpen komt, hoe ze te werk gaat en natuurlijk veel eindmateriaal. Andere quilts laat ze zien via een scherm. Haar man hangt netjes alle quilts op en er zit een goed systeem in.

IMG_2106

Af en toe kwam er een vraag of een opmerking uit de zaal die dan ook weer keurig beantwoord werd. Echt een leuke lezing. Het verhaal over alle gezichten was ook erg leuk. en wat een werk er al zo vooraf is gegaan voor zo’n quilt klaar is. Het gezicht van de blanke man is dat van haar vader. Heel trots is hij ook wezen kijken toen het op een tentoonstelling hing. En dat was voor haar een hele eer omdat hij niet meer echt kon gaan en staan waar hij wilde.

IMG_2108

Nu weet ik wel dat ik graag fotografeer en ik zou ook naar Amsterdam zijn getrokken om grachtenhuizen te schieten. Maar Rita deed dat met een Google programma. Maar ja, gewone huizen zijn zo saai, zelfs grachtenpanden. Dus met hulp van haar zoon zij de statige grachtenpanden veranderd in spiegelbeelden van een lachspiegel en hij is toch leuk.

Ze werkt graag met lappen van een Duitse dame die oa in Apeldoorn te koop zijn en vaak op de vele beurzen en tentoonstellingen waar ook quiltsters uit de hele wereld of alleen Europa hangen. Van zo’n lap maakte ze deze bewerking. Verder wordt er veel met zijde gewerkt. Lastig materiaal, maar als je weet hoe je er mee om moet gaan geeft het prachtig resultaat.

IMG_2110

Deze foto is vanaf het scherm genomen, In het echt is hij prachtig. Een beetje glans en glitter er op maar zo subtiel. Ook hier kregen we gewoon tekst en uitleg bij het maken.  Ik heb echt van het verhaal zitten genieten. En leuk ook om te zien hoe mensen van de klassieke beginnersblokken uitkomen bij zulk fantastisch werk.

Gisteravond hebben we de vakantie echt afgesloten. Een grootgrutter had een actie met zegeltjes sparen en dan mag de tweede persoon gratis mee eten. Dat is wel in een aantal speciaal daarvoor geselecteerde restaurants. In Ermelo en Harderwijk doen er ook een paar zaken mee maar die zaten of vol, of kon je heel laat nog eten of wilden we niet heen. Carin vond wel iets anders: eten in een klooster in Amersfoort. Leerlingen verzorgen daar het hotel en het restaurant en er waren nog twee plaatsen vrij. Linda en Eduard wilden eigenlijk ook wel mee en Carin regelde dat nog even. Zo reden we met z’n vijven naar Amersfoort en in het klooster bij de rotonde van Soest bleek het dat mooie gebouw te zijn waar we vroeger vlak langs reden als we naar Zeist gingen. Gaaf!

IMG_2111

Binnen werden we netjes helemaal naar de eetzaal gebracht. Daar werden we opgevangen door een grote groep jongeren die het ons die avond naar de zin moesten maken. En daar deden ze flink hun best voor. Maar ja, ze moeten het nog leren en daar is de één vlugger in dan de ander. 🙂 Het voorafje was met heilbot en erg lekker. Iets teveel zaadjes voor mijn smaak maar dat is persoonlijk.

IMG_2131

Op het hoofdgerecht moesten we lang wachten, veel te lang. Dus maar eens even gaan vragen waar dat bleef want onze kleine mee-eter werd nu toch wel onrustig. Tekenen en de tablet hielpen niet meer. Hij wilde rondjes rennen en ja, zoiets kan nu eenmaal niet met een zaal vol mensen.

IMG_2139

Uiteindelijk kwamen de borden voor ons. Aan tafel deed de leerkracht voor hoe het gesneden moest worden en de beide dames kweten zich ijverig van hun taak. Alleen bij het laatste bord ging dat moeilijk. Dat bleek ook wel, het vlees was niet gaar. Geen probleem, Eduard kreeg een nieuw stukje vlees op een nieuw bord en met meer patatjes dan bij ons. (geeft niet hoor, wij hadden er meer dan genoeg aan).

Toen begon het wachten op het nagerecht. Ryan vond het nu helemaal niet meer leuk om in zijn stoel te moeten blijven zitten. Om de beurt hebben we gewandeld door het gebouw. Nou ja, meer trap op trap af gelopen. En toen… Toen kwam de leerkracht en die heeft hem  mee genomen naar boven. Daar was nog van alles te beleven. Helemaal toen er ook nog eens muziek klonk, en de man was niet zo goed om daar even met hem te gaan kijken. Lief hé. Ryan kwam via de keuken terug met een bakje ijs met slagroom.

Kort daarna kwam ons heerlijke toetje, perentaartje met een bolletje ijs.

IMG_2155

Sorry, het was zo lekker dat het op was voor ik er erg in had. Al met al een geslaagde avond. Thee en koffie hebben we niet meer genomen omdat er een klein mannetje zat te knikkebollen na al dat lekkere ijs. In de hal heeft Linda Ryan in pyjama gehesen, met Eduard is hij nog even bij de muziek wezen kijken en in de auto kreeg hij binnen vijf minuten de tweede schone broek want hij stonk een uur in de wind. 🙂 Onderweg viel het mannetje in slaap en konden we hem zo al slapende, thuis, lekker in zijn eigen bedje leggen.

Zo wil ik elke vakantie wel afsluiten.

Advertenties

Geen reacties to “laatste vakantiedag”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: