decreatieveduizendpoot
Just another WordPress.com site

aangedaan

Het gruwelijke nieuws over de moordpartijen in Parijs had ik gisteravond niet meegekregen. Dus ik snapte vanmorgen eerst ook niet de eerste tekenen van medeleven die voorbij kwamen op Facebook. Snel even zoeken op het net zorgt er voor dat je hart even stilstaat: dit kan niet waar zijn. De psychologen onder ons zouden gelijk hun hele filosofie er op los laten. En in eerste instantie had ik ook gelijk zo iets: binnen blijven en wachten op de volgende klap. Ja hallo, die is gek.

peaceparis

Het stukje van Jochem Meijer bracht me ook in beweging. Ik neem hier een voorbeeld aan en neem een quiltje mee in plaats van niet te gaan. En zo reed ik, iets later dan normaal, richting Swifterbant voor de Regiodag Flevoland.

Natuurlijk ging het onderweg, op de radio, ook over niets anders. De schrik, het ongeloof en het onbegrip streden er om voorrang. mensen vroegen plaatjes aan waarin liefde de boventoon voerde. We laten ons niet bang maken is het motto. maar diep in ons hart zit de schrik er toch wel flink in. Althans, zo voel ik het wel.

De zaal zat al behoorlijk gevuld maar tegenover Hilda was nog een plekje vrij, gezellig bij nog meer dames uit Zeewolde schoof ik aan. En ook hier ging het over Parijs. De vrouw tegenover me deed niet anders dan op haar telefoon kijken. Ze had het nieuws ook die morgen pas gekregen en maakte zich zorgen om haar dochter die met vrienden in Parijs was. We deelden in de zorg, snapte dat ze berichtjes heen en weer stuurden. Dochterlief was er nog geen 400 meter vandaan geweest. Alleen, omdat ze moe waren zaten ze op het appartement en niet op dat terrasje. Greetje en Marijke zorgden ervoor dat we ook een heel gezellige dag hadden. De nieuwtjes werden verteld, tentoonstellingen aangeprezen, leuke dingen gedeeld en natuurlijk het verhaal van de reis van Marijke en het werkje dat daaruit voortkwam. We kregen allemaal een pakketje met vier lapjes stof in de traditie van de Amish. Effen lapjes. En het patroon was van de Nederlandse ganzen. Hoe patriottisch willen we het hebben 🙂

IMG_3138

Al babbelend gingen we aan de slag. De blokjes werden ingekleurd, malletjes getekend en al snel waren de eerste blokjes gereed. Ik ben toch zo nieuwsgierig wat er de volgende Regiodag van mee komt. Want er hangen altijd wel quiltjes met het werk van de vorige keer. Maar daarover straks meer.

IMG_3139

Hoe vertekenend een foto kan zijn, bewijst dit plaatje wel. Als je het zo ziet lijkt het een behoorlijke quilt en dat is het echt niet. Sterker, het kan zo naar een miniatuurwedstrijd. Marijke heeft alle blokken stuk voor stuk afgewerkt en toen met kralen ertussen aan elkaar gezet. Mooi van kleur en heel fijn werk.

IMG_3141

Greetje liet zien wat je met een eender getekend blok zoveel variaties kan maken. Helemaal ook in haar tintjes. Daarachter zie je nog net een ietsiepietsie van de blokjesquilt van Maria. Die is ook zo gaaf.

Om half twee kwam voor mijn overbuurvrouw het verlossende woord dat haar dochter net was weggereden van hun verblijfplaats. Moederlief vond dat een hele opluchting. Je weet maar nooit. De grenzen zijn dicht en na een scherpe controle mogen ze door, maar wie niets te verbergen heeft vreest deze handelingen niet, toch?

Na de voortreffelijke lunch kwamen de quilts voor de show and tell aan de beurt. Voor het eten waren er ook al een aantal langs geweest. En wat een prachtige dingen zie je dan weer voorbij komen. Of gewoon leuk en goed verzonnen en mooie kleuren enz enz enz

IMG_3146Deze twee en deze onderste twee quiltjes

IMG_3160

zijn het eindresultaat van de ‘opdracht’ van de vorige keer. leuk geworden, hè. Er hingen de mooie Domquilts van Hilda, net als haar vrolijke Kaffe Facethoedje en de overhemdenweb. Erg passend was ook het quiltje van dit huis,

IMG_3154

met een lief Pietje ervoor die een lekke band heeft.

Ik zou zo niet kunnen zeggen van die is de mooiste. Dat waren alle quiltjes. Nu eens kijken of ik een quiltje met tulpen en/of een quiltje met architectuur in zal gaan sturen voor de diverse geledingen.

Mijn eigen werk van vandaag, nu nog niet zo heel veel, draag ik op aan alle 128 slachtoffers en ruim 300 (zwaar) gewonden van de schietpartijen in Parijs en ik wens dat iedereen liefde laat gaan boven haat en nijd. Laten we er samen voor zorgen dat al die narigheid stop en de Liefde overwint, in welke God je ook gelooft.

 

Advertenties

Geen reacties to “aangedaan”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: